Finally With U, 2night

(72) دور ولی نزدیک

2011-03-10T15:38:00.001+03:30

دو روزه که تو رفتی، انگار برام یه ساله

به یاد تو نباشم، یه لحظه هم محاله

الان تو در چه حالی، همش برام سواله

خیلی دلم گرفته، برای اونکه رفته

دو روزه حالم اینه، میمیرم تا یه هفته

دلم تنگه براشو، دلم کرده هواشو، یادم میاد نگاشو، دلم میخواد صداشو ...

خدا كنه كه اونم، به یاد من بیفته

دلش برام تنگ بشه، خودش كه اینو گفته

دلم میگه صدامو، از راه دور شنفته

اون روزی كه بیادش براش یه گل میگیرم، خدا كنه تا اون روز زنده باشم نمیرم

(71) حس تعلق

2010-11-23T13:08:00.001+03:30

بعضیا میگن خوبه که آدم بدونه کی قراره بمیره تا توی این فرصت باقیمونده ، کارای ناتمومش رو به سر انجام برسونه و کارایی که دوست داشته انجام بده رو محقق کنه ...

ولی بعضیا هم هستن که خلاف این عقیده رو دارن و میگن اگه زمان مرگشون رو بدونن ، فکر و ذهنشون به اون سمت کشیده می شه و خوب نمیتونن روی فرصت باقیمانده تمرکز کنن و از لحظات باقیمانده ی زندگی لذت کافی رو ببرن...

حالا که هشت ماه از رابطه ام میگذره و همه چی همونطوریه که همیشه آرزوشو داشتم و با کسی که عاشقش هستم زندگی می کنم ، دونستن این موضوع که فقط چند ماهی بیشتر فرصت ندارم ، همه چی رو برام سخت می کنه.

شاید اگه این یه رابطه ی معمولی بود و شریک زندگیم درست مثل خودم نبود و نیمه ی مکمل هم نبودیم ، این شرایط به سختیه الان نمی شد ولی ... ولی حالا که با کسی هستم که واقعا عاشق هم هستیم و شیرینیه رابطه ای رویایی رو داریم لمس می کنیم ، گرفته شدن این همه خوشبختی از ما ، برام عذابه مطلقه...

نمی خوام لحظه ی مرگ برسه...

نمی خوام...

(70) باران

2010-11-02T20:13:00.003+03:30

اين مطلب رو مي نويسم واسه اين كه ميخوام امروزو توي ذهنم واسه هميشه به ياد داشته باشم.
به ياد داشته باشم كه بعد مدت ها ،‌بارون به گونه هام زد.

اگه از جاده دلسردم ،‌ اگه راهمو گم كردم
تو با من باش و از اول يه كاري كن كه برگردم
اگه از غصه بيزارم ،‌ اگه دائم گرفتارم
تو كاري كن بدونم كه تو اين بن بست تو رو دارم
تو رو دارم...

هنوزم وقت دلتنگي به ياد گريه ميفتم
تو رو ميبينم و ميگم خدايا خيلي آشفتم
هنوزم وقت دلتنگي ، اگه اين جاده تاريكه
به ياد تو كه ميفتم ، ميبينم عشق نزديكه

نمي دونم كجا مي رم ، نمي دونم كجا هستم
نفهميدم رو دوشم بود همون باري كه مي بستم
اگه از جاده دلسردم ،‌ اگه راهمو گم كردم
تو با من باش و از اول يه كاري كن كه برگردم

(69) نيمسال

2010-10-21T17:17:00.002+03:30

مي گن وقتي دو نفري كه براي هم ساخته شدن همو ببينن ، نيرويي نامرئي اونا را به هم جذب ميكنه و خودشونم اينو مي فهمن.

خيلي اتفاقي باهم آشنا شديم. از طريق يه دوست مشترك. شايد بيشتر از يكي دو جمله ي سلام-خداحافظ بين ما رد و بدل نشد .

چند هفته بعد دوباره همو ديديم. تو يه جمع دوستانه. اين دفعه هم صحبتي بين ما رد و بدل نشد ولي اون چيزي كه بايد حس مي كرديم رو جفتمون هم حس كرديم. اون شب وقتي به خونه برگشتم تمام فكر و ذهن و دلمو پر كرده بود. فهميده بودم كه با كسي نيست و خوشحال بودم از اين كه بالاخره بعد مدت ها با كسي روبرو شدم كه مي تونم اون حس كاملي كه هميشه دنبالش بودم رو بهش داشته باشم. فقط مونده بودم كه چطوربايد پيداش كنم.

تنها راه اين بودكه تو سايت م.ج از طريق دوستان مشترك ببينم مي تونم پروفايلشو گير بيارم يا نه... كه بعد چند روز گشتن و زير و رو كردن اون سايت ، نتونستم اثري ازش پيدا كنم.

روزا گذشت وگذشت تا اينكه بعد دوماه به طوراتفاقي دوباره همو ديديم. وقتي باهم صحبت كرديم،‌ ديدم همون خبري كه تو دل منه ، تو دل اونم هست ولي خوب ،‌ اون موقع به خاطر خيلي مسائل شخصي دنبال رابطه نبودم ولي وقتي باهم بيشتر صحبت كرديم و بيشتر همو شناختيم ، فهميدم رابطه نداشتن يه ديوونگي محضه چون به جرئت مي تونم بگم كه براي هم ساخته شده بوديم.

و به اين صورت، 27 فروردين آغازي شد براي يه رابطه ي محكم و شيرين براي جفتمون.

تو اين مدت خيلي اتفاقاي شيريني افتاد ، مسافرت رفتيم ، تولد گرفتيم ، همو فهميديم و... و به جايي رسيديم كه ديديم اين زندگي بدون وجود ديگري ، برامون سخته.

و حالا كه شش ماه از اين رابطه گذشته و وارد ماه هفتم شديم ، تنها يه چيزو تو اين مدت خيلي خوب فهميدم و اينه كه : واقعا "م" رو دوست دارم.

(68) كيك ساده

2010-10-06T18:34:00.001+03:30

از امروز مي خوام طرز تهيه ي خوراكي هايي كه بلدم و به نظرم خوشمزه هست رو اينجا بنويسم ،‌ البته اينم بگم كه كلا اهل آشپزي و اين حرفا نيستم ولي چون تو خونه طرز تهيه شو ديدم ، به نظرم بد نيومد كه اينجا بنويسم تا شما هم آشنا بشيد.
كيكي كه مي خوام طرز تهيشو ياد بدم ، دستور پخت خيلي ساده اي داره و حتي افراد مبتدي هم با دنبال كردن موارد زير مي تونن كيك خوشمزه اي رو تهيه كنند.

مواد لازم:
روغن يا كره نصف فنجان
شكر يك ليوان
تخم مرغ سه عدد
آرد دو ليوان و نيم
نمك يك چهارم قاشق غذاخوري
شير سه چهارم ليوان
وانيل يك قاشق چايخوري
بيكينگ پودر دو قاشق چايخوري

طرز تهيه:
نمك ،‌آرد ، وانيل و بيكينگ پودر رو تو يه ظرف باهم مخلوط مي كنيم.
همه ي شكر رو تو يه ظرف كاسه مانند بزرگ مي ريزيم و روغن رو بهش اضافه مي كنيم و خوب مخلوط مي كنيم. بعد تخم مرغ ها رو يكي يكي اضافه مي كنيم و با هم زن يا چنگال اون قدر هم مي زنيم تا كرمي رنگ بشه. بعد از اين كه كرمي رنگ شد ،‌ شير رو بهش اضافه مي كنيم و دوباره خوب هم مي زنيم. سپس ، مواد آماده تو ظرف اول رو (مخلوط نمك ،‌آرد ، وانيل و بيكينگ پودر) كم كم به اون اضافه مي كنيم و خوب با همزن مخلوطشون مي كنيم تا مايه كيك آماده بشه.
قالب كيك رو چرب ميكنيم و موارد رو توش مي ريزيم. سپس به مدت 45 دقيقه در فر با حرارت ملايم (180 درجه سانتیگراد یا 350 درجه فارنهایت) ميذاريم پخته بشه. براي امتحان كردن اينكه كيك آماده شده يا نه ،‌ چنگال يا خلال دندون توش فرو كنيد ، اگه به چنگال نچسبيد يعني اينكه پخته شده.

نكات مهم :
1- میشه به جای وانیل از رنده پوست یک لیمو ترش یا رنده نصف پوست یک پرتقال استفاده کرد که طعم فوق العاده ای به کیک میده.
2- میتونید به خمیر این کیک پودر کاکائو یا نسکافه، کشمش، گردو و ...اضافه كنيد.
3- حتما فر رو از 15 تا 30 دقیقه قبل روشن کنید تا گرم بشه.
4- اگه می خواهید روی کیک طلایی بشه 2-3 دقیقه شعله بالای فر رو روشن کنید.

(67) ابرو گوندش در ایران

2010-08-14T12:42:00.001+04:30

چند روز پیش شنیدم که ابرو گوندش (ebru gundes) خواننده ی ترک ، ایران اومده ولی اصلا باورم نشده بود و فکر می کردم شایعه هست تا اینکه تو گوگل دنبال عکساش گشتم و دیدم که بعععله ، ایشون به همراه شوهرشون اومدن ایران و به صورت محجبه هم عکس انداختن . خیلی بامزه شده بود.

خیلی ازش خوشم میاد و صداشو واقعا دوست دارم . ایشالله یه روز قسمت شه برم کنسرتش.

اینجا لینک صفحه ای رو میذارم که به طور مفصل در مورد ابرو و شوهر ایرانیش و اومدنشون به کرج نوشته .

لینک منبع

(66) دوستان

2010-08-12T17:45:00.001+04:30

چند وقت پیش ، یه کارایی تو مایه های خونه تکونی داشتیم.

وسطای ظهر بود و خسته از جابجا کردن وسایل ، جلوی تی وی نشستم تا یه کم کانالا رو بالا پایین کنم. همینطور داشتم کانالا رو می چرخیدم که یهوووو یه فیلم هندی منو مجذوب خودش کرد ، اونم به خاطر این که زیرنویسش مورد دار بود.

چند دقیقه مکث کردم که ببینم فیلمش چطوریه که بععععععععله ، دیدم از همون فیلم خوشگلاست یعنی یه فیلم مربوط به گ/ی ها.

حسابی تعجب کرده بودم که هندیا و این کارا ؟؟؟؟؟؟

نشستم و تا ته دیدمش. از اون فیلمای باحال بود که کلی منو خندوند . خیلی توپ بود .

اسمش بود "دوستانا" یا به فارسی که میشه "دوستان".

توصیه می کنم حتما این فیلمو ببینید، خیلی توپسه.

لینک فیلم

(65) صد

2010-07-25T16:04:00.004+04:30

امروز ، صد روزه شد.

و من خوشحال از اینکه کسی هست که دوستش دارم و دوستم دارد.

امروز ،

این رابطه،

صد روزه شد.

(64) روزی نو

2010-07-22T13:13:00.003+04:30

تولدم مبارک ...

(63) بعضی وقتا...

2010-04-13T15:02:00.004+04:30

بعضی وقتا ، چیزی که انتظارشو نداری اتفاق میفته

بعضی وقتا ، چیزی که انتظارشو داری اتفاق نمیفته

بعضی وقتا ، برنامه ریزی می کنی تا کارا طبق اون پیش بره

بعضی وقتا ، کارا طبق برنامه ای که می خوای پیش نمیره

و بعضی وقتا ...

گاهی گمان نمی کنی و می شود

گاهی ، نمی شود که نمی شود

گاهی هزار دوره دعا ، بی اجابت است

گاهی ، نگفته ، قرعه به نام تو می شود

(62) ازدواج

2010-04-04T15:22:00.002+04:30

پسر جوان و زیبارویی بود که فکر می کرد باید با زیباترین دختر جهان ازدواج کند. او فکر می کرد به این ترتیب بچه هایش زیباترین بچه های روی زمین می شوند. پسر مدتی با این فکر در جستجوی همسر یکتایی برای خودش گشت.

طولی نکشید که پسر با پیرمردی آشنا شد که سه دختر باهوش و زیبا داشت. پسر ازپیرمرد درخواست کرد که با یکی از دخترانش آشنا شود. پیرمرد جواب داد: هیچ یک ازدخترانم ازدواج نکرده اند و با هر کدام که می خواهید آشنا شوید.

پسر خوشحال شد. دختر بزرگ پیرمرد را پسندید و باهم آشنا شدند. چند هفته بعد، پسر پیش پیرمرد رفت و با مِن و مِن گفت: آقا، دخترتان خیلی زیبا است، اما یک عیب کوچک دارد. متوجه نشدید؟! دخترتان کمی چاق است. پیرمرد حرفش را تایید کرد و آشنایی با دختر دومش را به پسر پیشنهاد داد.

پسر با دختر دوم پیرمرد آشنا شد و به زودی با یکدیگر قرار ملاقات گذاشتند. اما چند هفته بعد پسر دوباره پیش پیرمرد رفت و گفت: دختر شما خیلی خوب است. امابه نظرم یک عیب کوچک دارد. متوجه نشدید؟! دخترتان کمی لوچ است. پیرمرد حرف او را تایید کرد و آشنایی با دختر سومش را به پسر پیشنهاد کرد.

به زودی پسر با دختر سوم پیرمرد دوست شد و با هم به تفریح رفتند. یک هفته بعد پسر پیش پیرمرد رفت و با هیجان گفت: دختر شما مثل یشمِ بی لک است. همان کسی است که دنبالش می گشتم. اگر اجازه دهید، به رویایم برسم و با دختر سومتان ازدواج کنم!

چندی بعد پسر با دختر سوم پیرمرد ازدواج کرد. چند ماه بعد همسرش دختری به دنیاآورد. اما وقتی که پسر صورت بچه را دید، از وحشت در جایش میخکوب شد.این زشت ترین بچه ای بود که به عمرش می دید. پسر بسیار غمگین شد و پیش پدر همسرش رفت و با گِله گفت: چرا با این که هر دوی ما این قدر زیبا و خوش اندام هستیم، ولی بچه ما به این زشتی است؟

پیرمرد جواب داد: دختر سوم من قبلا دختر بسیار خوبی بود. اما او هم یک عیب کوچک داشت. متوجه نشدی؟! او قبل از آشنا شدن با تو حامله بود!!!

همگان را برای مدتی و برخی را برای همیشه می توان فریفت

اما همگان را برای همیشه ، هرگز

مواظب باشید فریب نخورید ، در انتخاب ملاکهای ازدواج دقت کنید.

برگرفته از نوشته های گروه "funiran"

(61) مثلث عشق

2010-03-27T05:03:00.003+04:30

تجربه عشق شامل عملكرد اجزاء صميميت، هوس(شهوت) و تعهد ميباشد. شما براي دسـتـيـابـي بـه يك رابـطه سـالم و پـايدار مـي بــايد اعتدال را ميان اين سه عنصر برقرار سازيد. اكنون به تعريف آنها ميپردازيم:

تعهد:

تا چه اندازه شما خود را وقف آن ميكنـيد كه رابطه يتان را شاداب و با طراوت نگاه داريد؟ و يا تا چه اندازه با يارتان صادق مي بـاشـيد؟ شـامل مسئوليت پذيري، وفاداري و وظيفه شناسي ميباشد. تعهد در رابطه به مفهوم آن است كه اكـثر موانع و مشكلات را مي توان با كمك يكديگر از ميان برداشت - وفادار حتي در سخت ترين شرايط.

صميميت:

نزديكي در رابطه - اموري كه شما و يارتان در آن سهيم مي بـاشـيـد اما فرد ديـگري از آنـها آگـاهـي ندارد - رازها و تجربـيات فردي و مشترك - صميميت امري فراتر از نزديكي جنسي و فيزيكي مي باشد. تا چه اندازه شـما در كنـار يـارتان احـساس راحت بودن ميكنيد؟ آيا قادر به بيان عقايد و نقطه نظرهاي خود ميباشيد ؟ بـدون آنـكه از مـورد انتقاد قرار گرفتن و نكوهش شدن واهمه داشته باشيد؟ آيا هنـگامي كـه صحبت ميكنيد واقعا به حرفهاي شما گوش ميدهد؟

هوس و شهوت:

انرژي بخش رابطه ها يتان مي بـاشد. تمايل بـه بازگشت به منزل، تـنها براي كنار يار بودن - هوس فوريت ، شهوت و تمايلات جنسي، رمانتيك بودن، اشـتـيـاق براي در كنار هم بودن و رفع سريع موانع براي وصال ميباشد - احساسات شديد -جاذبه جسماني.

اكـنـون به ابعاد متفاوت عشق در شرايط وجود و يا فقدان سه خصيصه فوق در يك رابطه توجه كنيد:

تعهد + صميميت و فقدان هوس: ايـن رابـطـه در خـطـر فروپاشي قرار ندارد اما نيازمند خلاقيت و انگيزه براي شعله ور ساختن مجدد عشق ميباشد.

تعهد + هوس و فقدان صميمـيت: ايـن رابـطه عذاب آور است - گـاهـي اوقـات انـگـيـزه شديدي آنها را جذب يكديگر ميكند اما سرانجام به ياس و ناكامي منجر ميگردد زيرا قادر به آن نميباشند كه رابطه يشان را عميق تر سازند. يا آنكه افكار،علايق و آرزوهاي قلبي يكديگر را بشناسند.

صميميت + هوس و فقدان تعهد: اين رابطه يك شبه است-كشش و اشتياق شديدي حكمفرماست اما عدم امنيت از آنـكه رابـطـه تـا چـه مـدت دوام خـواهـد آورد هر دو فرد را مايوس ميسازد. عشق رمانتيك.

صميميت و فقدان هوس و تعهد: علاقه.

هـوس و فـقـدان صـمـيـميـت و تعهد: عشق شيدايي.

تعهد و فقدان صميميت و هوس: عشق تو خالي و راكد.

هوس + صميميت + تعهد: عشق كامل و مطلوب...

***

"هیچ نمی بینم جز تو"

بگذار هر چه می خواهند بگويند اما من با تو نگاه می کنم نه با آنها که دوردست ترین افق پیش رویشان جایی جز نوک پای بی مقدارشان نیست . با تو می ایستم نه با آنها که دشمنی شان را با خنجری در سینه ات اثبات می کنند ، اما نهایت دوستیشان جز خنجری در پشتت نیست . با تو می آیم نه با آنها که آمدنشان با نقاب لبخند است و رفتنشان با چهره شیطان . با تو نفس می کشم نه با آنها که با حسادتشان طناب داری می بافند بر گردن بی گناهان و روزی هزارمسیح بر صلیب می کند یهودای تلبیس شان ؛ و سر انجام با تو می میرم نه با آنها که درجا زدن در زندگیشان نیز دیگر چاره ای از برای فرورفتنشان نیست و برای یک لحظه بیشتر ماندن ، ذلت هر خاشاکی را به عزت غرق شدن می پذیرند .

بگذار هر چه می خواهند بگویند اما یک لحظه اعتمادت ارزش هزار سال تنفرشان را دارد . آنها نمی دانند که باد هرگز سقوط نخواهد کرد و آب را از غرق شدن هراسی نیست . بر در بسته خویش بیهوده می کوبند.

مطلب اخیر ، برگرفته از وبلاگ "پرسه در سرزمین تنهایی"

(60) بوی عید

2010-03-20T16:59:00.004+03:30

سال نو مبارک

می دونم که تو سال جدید بهترین ها برام اتفاق میفته ، چون هم خودم اینو می خوام و هم تلاشمو برای به دست آوردنشون می کنم.

امیدوارم برای همه ی شما دوستای عزیزم هم سالی پر از شادی و موفقیت و تندرستی باشه.

بذر می پاشد کسی بر خاک حاصلخیز حالم

می کند سیراب شعرم را و جاری در خیالم

ناامیدی را زمن می گیرد و رنگ سپیدی

می زند بر دفتر افکار تاریک و محالم

آرزو را در دلم تکرار خواهم کرد ، آری

عاقبت او نیز سرخی می دهد بر سیب کالم

***

نشستی

گفتی تمام خواسته هایت را

تمام گفته ها و ناگفته ها

آرزوهایت را

نشستم و زمزمه کردم

تمام آرزوی من

بی آرزو بودن توست!

***

دل من آرزویی گنگ دارد

برایت یک غزل ، شش دُنگ دارد

برای شستن این کوه غصه

بدان هر چه بخواهی ، لُنگ دارد!

سه نوشته ی اخیر ، برگرفته از "هفته نامه ی دوچرخه" ویژه ی عید

(59) فلسفه ی چهارشنبه سورى به روایت سياوش اوستا

2010-03-17T23:53:00.003+03:30

سور به معناى ميهمانى و جشن مى باشد و اما چرا چهارشنبه سورى و چرا آتش برافروختن و چرا از روى آتش پريدن؟

براساس سروده هاى پيروز پارسى، حكيم فردوسى، سياوش فرزند كاووس شاه در هفت سالگى مادر را از دست مى دهد. پادشاه همسر ديگر را برمى گزيند، سودابه كه زنى زيبا و هوسباز بود عاشق سياوش مى شود:

يكى روز كاووس كى با پسر

نشسته كه سودابه آمد ز در

زنـاگـاه روى سياوش بديد

پرانديشه گشت و دلش بردميد

زعشق رخ او قرارش نماند

همه مهر اندر دل آتش نشاند

سودابه در انديشه بود تا به گونه اى سياوش را به كاخ خويش بكشاند، دختر زيبا و جوان خود را بهانه حضور سياوش كرده و او را فرا خواند:

كه بايد كه رنجه كنى پاى خويش

نمائى مرا سرو بالاى خويش

بياراسته خويش چون نوبهار

بگردش هم از ماهرويان هزار

آنگاه كه سودابه سياوش را در كاخ خويش يافت به او گفت:

هر آنكس كه از دور بيند ترا

شود بيهش و برگزيند ترا

زمن هر چه خواهى، همه كام تو

بر آرم ، نپيچم سر از دام تو

من اينك به پيش تو افتاده ام

تن و جان شيرين ترا داده ام

سودابه پس از اين كه از مهر و عشق خود به سياوش مى گويد و همزمان به او نزديك مى شود. ناگاه او را در آغوش كشيده و مى بوسد:

سرش تنگ بگرفت و يك بوسه داد

همانا كه از شرم ناورد ياد

رخان سياوش چو خون شد ز شرم

بياراست مژگان به خوناب گرم

چنين گفت با دل كه از كار ديو

مرا دور داراد كيوان خديو

نه من با پدر بى وفائى كنم

نه با اهرمن آشنائى كنم

سياوش با خشم و اضطراب و دلهره به نامادرى خود گفت:

سر بانوانى و هم مهترى

من ايدون گمانم كه تو مادرى

سياوش خشمناك از جاى برخاسته و عزم خروج از كاخ سودابه را كرد.

سودابه كه از برملا شدن واقعه بيم داشت داد و فرياد كرد و درست بسان افسانه يوسف و زليخا دامن پاره كرده و گناه را به سياوش متوجه كرد و چنانچه در نمايشنامه افسانه، افسانه ها نوشتيم، اكثر افسانه هاى سامى، افسانه هاى شاهنامه مى باشد كه رنگ روى سامى گرفته است و نيز در آئين اوستا نوشته ايم كه كتاب اوستا يك كتابخانه كتاب بوده است كه تاريخ شاهان ايران يكى از ۱۲۰ جلد كتاب ، كتابخانه اوستا مى باشد و چگونگى به نظم آوردن آن را توسط فردوسى در زندگينامه پيروز پارسى، يعنى حكيم ابوالقاسم فردوسى شرح داده ام، بارى سياوش به سودابه مى گويد كه پدر را آگاه خواهد كرد:

از آن تخت برخاست با خشم و جنگ

بدو اندر آويخت سودابه چنگ

بدو گفت من راز دل پيش تو

بگفتم نهانى بد انديش تو

مرا خيره خواهى كه رسوا كنى؟

به پيش خردمند رعنا كنى

بزد دست و جامه بدريد پاك

به ناخن دو رخ را همى كرد چاك

برآمد خروش از شبستان اوى

فغانش زايوان برآمد بكوى

در پى جار و جنجال سودابه، كيكاووس پادشاه ايران از جريان آگاه شده و از سياوش توضيح خواست. سياوش به پدر گفت كه پاكدامن است و براى اثبات آن آماده است تا از تونل و راهرو آتش عبور كند. سياوش گفت اگر من گناهكار باشم در آتش خواهم سوخت و اگر پاكدامن باشم از آتش عبور خواهم كرد :

سراسر همه دشت بريان شدند

سياوش بيامد به پيش پدر

يكى خود و زرين نهاده به سر

سخن گفتنش با پسر نرم بود

سياوش بدو گفت انده مدار

كزين سان بود گردش روزگار

سرى پرز شرم و تباهى مراست

سياوش سپه را بدا نسان بتاخت

تو گفتى كه اسبش بر آتش بساخت

زآتش برون آمد آزاد مرد

لبان پر ز خنده برخ همچو ورد

چو بخشايش پاك يزدان بود

دم آتش و باد يكسان بود

سواران لشكر برانگيختند

همه دشت پيشش درم ريختند

سياوش به تندرستى و چاپكى و چالاكى به همراه اسب سياهش از آتش عبور كرد و تندرست بيرون آمد.

يكى شادمانى شد اندر جهان

ميان كهان و ميان مهان

سياوش به پيش جهاندار پاك

بيامد بماليد رخ را به خاك

كه از نفت آن كوه آتش پَِـرَست

همه كامه دشمنان كرد پست

بدو گفت شاه، اى دلير جهان

كه پاكيزه تخمى و روشن روان

چنانى كه از مادر پارسا

بزايد شود بر جهان پادشا

سياوخش را تنگ در برگرفت

زكردار بد پوزش اندر گرفت

مى آورد و رامشگران را بخواند

همه كام ها با سياوش براند

سه روز اندر آن سور مى در كشيد

نبد بر در گنج بند و كليد!

اين اتفاق و آزمايش عبور از آتش در بهرام شيد (سه شنبه) آخر سال روى داده بود و از چهارشنبه تا ناهيد شيد (جمعه يا آدينه) ، جشن ملى اعلام شد و در سراسر كشور پهناور ايران به فرمان كيكاووس سورچرانى و شادمانى برقرار شد.

و از آن پس به ياد عبور سرفرازانه سياوش از آتش همواره ايرانيان واپسين شبانه بهرام شيد (سه شنبه شب) را به ياد سياوش و پاكى او با پريدن از روى آتش جشن مى گيرند.

(58) کشش

2010-03-16T11:04:00.002+03:30

همه جا شلوغ است و من گم شده ام . در تاریکی این هیاهوی حجیم گم شده ام . من ، تنها ، به سویت می دوم . به خود می کشانیم .

چه راحت مرا به رقص وا می دارد این ترانه ها . از خود به در می شوم .

انگار که چیزی منفجر شده باشد ، صدای خنده ات مرا تکان می دهد . چند قدم عقب رفته ، ولی دوباره به سویت می دوم .

برق چشمانت مرا حریص تر می کند و نیز حرارت بدنت .

بدنم شل می شود ولی همچنان به سویت می دوم .

آغوشم را باز می کنم .

زیر لب ، به یادش هستم .

اسمش را تکرار کنان ، به سویت می دوم .

همه ی توانم را جمع می کنم تا وقتی که به تو رسیدم ، از رویت بگذرم . پرواز کنم .

چه لذت عجیبی دارد گذشتن از تو و بودن با هوای او .

قاشقم را بر می دارم و همراه با کاسه ای به راه می افتم .

صورتم را می پوشانم .

تق تق تق ...

(57) طناب

2010-03-09T01:06:00.004+03:30

داستان درباره کوهنوردی است که می خواست از بلندترين کوهها بالا برود . او پس از سالها تمرين و آماده سازی ، ماجراجويی خود را آغاز کرد ولی از آنجا که افتخار اين کار را فقط برای خود ميخواست تصميم گرفت تنهايی از کوه بالا برود.

شب ، بلنديهای کوه را تماما فرا گرفته بود و هيچ چيزی پيدا نبود . همه چيز سياه بود ، اصلا ديد نداشت و ابر روی ماه و ستاره ها را گرفته بود. همانطور که از کوه بالا مي رفت چند قدمی مانده به قله کوه پايش ليز خورد و در حالی که به سرعت سقوط ميکرد از کوه پرت شد .در حال سقوط فقط لکه های سياهي را در مقابل چشمانش ميديد و احساس وحشتناک مکيده شدن بوسيله قوه جاذبه او را در خود می گرفت .همچنان سقوط ميکرد و در آن لحظه ترسی عظيم تمام وجودش را گرفته بود . اکنون فکر ميکرد که چقدر به مرگ نزديک است ناگهان احساس کرد که طناب به دور کمرش محکم شد. بدنش ميان آسمان و زمين معلق بود و فقط طناب او را نگه داشته بود . در اين لحظه چاره ای برايش نماند جز اينکه فرياد بکشد : خدايا کمکم کن .

ناگهان صدای پر طنينی که از آسمان شنیده می شد جواب داد : از من چه می خواهی ؟

- ای خدا نجاتم بده !

- واقعا باور داری که من می توانم تو را نجات دهم ؟

- البته که باور دارم .

-اگر باور داری طنابی که بدور کمرت بسته شده است را پاره کن .

يک لحظه سکوت و مرد تصميم گرفت با تمام وجود به طناب بچسبد.

گروه نجات ميگويند که روز بعد يک کوهنورد يخ زده را پيدا کرده اند که بدنش از يک طناب آويزان بود و با دست هايش محکم طناب را گرفته بود . اين تنها در حالی بود که او يک متر با زمين فاصله داشت.

وشما ؟

چقدر به طنابتان وابسته ايد ؟

آيا حاضريد آنرا رها کنيد ؟

در مورد خداوند هرگز يک چيز را فراموش نکنيد هرگز فکر نکنيد که او شما را فراموش کرده يا تنها گذاشته است که خداوند همواره با شماست .

( گردآورنده و مترجم :زهرا ابراهيمي )

(56) مجال عاشقی

2010-03-07T02:23:00.002+03:30

جیرجیرک روزی به خرس گفت: عاشقت شدم!

خرس گفت: الان وقت خواب زمستانیه... بعد بیا حرف بزنیم .

زمستان گذشت و خرس بیدار شد .

هرچه گشت جیرجیرک را نیافت...

او نمیدانست که جیرجیرک فقط 3 روز عمر میکند .

(55) همدم من

2010-03-05T18:12:00.005+03:30

تنهايي كه باشد ، ديگر تو را نمي خواهم ...

اوهمه دنيايم را پر مي كند

(54) مهر و مهتاب را چه شد؟

2010-03-03T01:27:00.002+03:30

تو را نمی دانم اما

اولین نگاه من به تو

نه از سر مهر بود

و نه در زیر ماهتاب

ولی روزگار باره و بارها

نگاه ما را در هم آمیخت

تا به تو بیاندیشم

و این بار

از سر اندیشه و عشق تو را نگریستم

هر چند که همگان

این نگاه را خالی از فکر پنداشتند

و من هنوز نمی دانم

که ابتدا اندیشیدم و سپس عاشق شدم

یا در پی عشق ، به فکر فرو رفتم .

امروز مرور می کنم آن روز ها را

و یقین دارم بسیاری همچون من

نیازمند این نگاه به زندگی هستند

و شاید این تجربه

آنان را به راهی که هموار تر است برساند .

(53) خاموشی

2010-03-02T14:09:00.006+03:30

ترانه ی نرم خواندی . گفتند مست بخوان ، شا د .

خواندی . گفتند بیش از این .

نرم خواندی .

مست بودند. ناشاد.

گفتند شاد و مست بیش از این...

...

حالا دیگر نمی خوانی . صدایت خاموش شده است .

دیگر این جا نه مستی ، نه نرمی ، نه شادی.

تنها خاموشی ست.

(52) یلدا

2010-03-01T14:06:00.002+03:30

نگاه کن که غم درون دیده ام

چگونه قطره قطره آب می شود

چگونه سایه ی سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب می شود

نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود

شراره ای مرا به کام می کشد

مرا به اوج می برد

مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

ز عاج ها ، ز ابرها ، بلورها

مرا ببر ، امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می کشانیم

فراتر از ستاره می نشانیم

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چین ِ برکه های شب شدم

چه دور بود پیش از این زمین ما

به این کبود غرفه های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای تو

صدای بال برقی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان ، به بی کران ، به جاویدان

کنون که آمدیم تا به اوج ها

مرا بشوی با شراب موج ها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیر پا

مرا دگر رها مکن

مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن که موم شب به راه ما

چگونه قطره قطره آب می شود

صراحی سیاه دیدگان من

به لای لای گرم تو

لبالب از شراب خواب می شود

به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن

تو می دمی و آفتاب می شود .

همه چیز با خوندن " یلدا " شروع شد . یلدا کتابیه در مورد تفاوت بین عشق و هوس . کتابیه در مورد خواسته های مردم از همدیگه ، که بعضی ها به خاطر عشق ، در دام هوس دیگران می افتند . کتابیه در مورد قاتل هزاران هزاران فرد بی گناه که خواسته یا نا خواسته محبور به زندگی با آن هستند . کتابیه در مورد ایدز .

این شعر فروغ فرخ زاد رو تا قبل از خوندن رمان " یلدا " خیلی خونده بودم . ولی بعد از خوندن این کتاب ، فهمیدم که این شعر رو فقط خونده بودم و به معناش پی نبرده بودم و چقدر دردناک بود معنای واقعیه این شعر فروغ ...

یکی از شخصیت های این رمان ، دختری هست که به دنبال عشق واقعی در دام هوس فرد دیگری می افته و شخصیتش رو از دست می ده . ذهن این دختر همیشه مملو از این شعره :

نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود

شراره ای مرا به کام می کشد

مرا به اوج می برد

مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

این قسمت از شعر ، بیان گر احساس دختر در لحظه ی هم آغوشی با معشوقش هست . وقتی که از دید خود دختر ، به هر چی که می خواسته می رسه و آسمان رویا هاش پر از شهاب می شه .

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چین ِ برکه های شب شدم

این قسمت از شعر هم بیانگر فریب خوردن دختر هست ، که او در پی عشق ، در دام هوس پسری بیمار می افته .

از اون به بعد ، هر وقت این شعر رو می خونم احساس غم عجیبی به من دست می ده ، دلم برای گریه کردن تنگ می شه .

در نهایت ، هر چی از این رمان بگم ، کمه و تا خود شما این داستان رو نخونید نمی تونید به نقاط بی نهایت مثبت و تاثیر گذار اون پی ببرید .

به نظر من تا دیر نشده ، برید و این داستان رو بخونید . چون حالا فهمیدم که اگه دیرتر با این رمان آشنا شده بودم ، ممکن بود که بهترین لحظات زندگیم رو از دست بدم . پس شما هم تا دیر نشده ، این کتاب رو بخونید .

رمان "یلدا " ، نوشته ی " م . مودب پور "

(51) اتاق خالی

2010-02-26T13:00:00.004+03:30

وقتی دستت را بریدی که داشتی میوه پوست می گرفتی ، شاید برای من... پشت روزنامه ها بودم که این اتفاق افتاد... گفتم چیزی نیست ، زود خوب می شود... مهم این است که درد ندارد... و تو هیچ نگفتی... وقتی خون تمام اتاق را پوشاند ، فهمیدم که درد هم داشته است... از پشت روزنامه ها نگاه کردم... گفتم چیزی نیست... درد زود فراموش می شود... و باز با دستانت میوه پوست خواهی گرفت... و تو باز هیچ نگفتی... چون دیگر نه درد داشتی... و نه دستی برای پوست گرفتن میوه... از درون روزنامه ها بیرون نیامدم... اما گفتم مهم نیست... میوه را با پوست خواهیم خورد... خوب است که هنوز هستی... و تواین بارهم هیچ نگفتی... نمی توانستی چیزی بگویی... نبودی که بگویی... روزنامه ها را کنار گذاشتم و به صندلی تو خیره شدم... میوه هنوز دست نخورده درون بشقاب مانده بود... اتاق خالی خالی بود...

(50) ...اگر

2010-02-20T23:29:00.003+03:30

اگر این رود بداند
که من چقدر بی چراغ
از چم وخم این شب گذشته ام
به خدا عصبانی می شود
می رود ماه را از آسمان می چیند...

اگر این ماه بداند
که من چقدر بی آسمان و ستاره زیسته ام
یعنی زندگی کرده ام...،
اگر این پرستو بداند که من چقدر تو را دوست دارم
به خدا زمین از رفتن این همه دایره باز .... باز می ماند

چه دیر آمدی حالای صد هزار ساله ی من،
من این نیستم که بوده ام
او که من بود آن همه سال،
رفته زیر سایه ی آن بید بی نشان مرده است.

شعری از مجموعه اشعار "سید علی صالحی"

(49) شکلات

2010-02-14T13:08:00.002+03:30

شکلاتت در دستانم آب شد به انتظار

و دستانم را می بوسم

به یاد زمانی که لب هایت طعم شکلات داشت

و تو با برق چشمانت آینده ی تاریکم را به آتش می کشیدی

و امروز سال های سال است که عروسک های رنگارنگ

در گوشه و کنار تک تک مغازه ها به من خیره اند

و قلب های ریز و درشت به قلب زخمی ام نیشخند می زنند

و من به یاد روزگاریم که تمام روزمره گی ام ولنتاین بود

تمام کادوهای ولنتاین برای تو

برگرفته از نوشته های دوست عزیزم "نیما پرتیا"

(48) میخانه

2010-01-31T15:38:00.001+03:30

امشب
امیدهایم را
مزه ای کرده
همراه با شراب
می نوشم

(47) دیوانگی

2010-01-24T01:29:00.003+03:30

تو احساست جوانی می کند

و هنوز قلبت می درخشد

منطقی باش!

با قلب کهنه و دست چندم من چه کار داری؟

*******

قرارمان یک مانور کوچک بود

قرار بود تیرهای نگاهت مشقی باشد

اما ببین...

یک جای سالم بر قلبم نمانده است

*******

بند کفش هایت را

همیشه محکم ببند

کسی چه می داند!

شاید این جا که قدم می زنیم...

درست ، لبه ی دنیا باشد

*******

تابستان امسال را از یاد نمی برم

ترکم کردی و گفتی که

به اندازه ی یک قرص سرماخوردگی دوستم داشتی

...

چه زود دلتنگم شدی

چه زود سرما خوردی!

*******

روزگاری بود که

برچسب هایی روی قلب ها می دیدم اما

معنایشان را نمی فهمیدم

دارم فکر می کنم...

شاید عشق هم تاریخ مصرف دارد

*******

دارم فکر می کنم...

فکر می کنم...

تا راهی تازه بیابم!

چند وقتی ست دیوااانگی نکرده ام

برگرفته از نوشته های دوست عزیزم "میلاد تهرانی"

(46) Ben İnsan Değil Miyim

2009-11-17T02:32:00.008+03:30

امروز تو کانال ها داشتم می گشتم که دوباره این ترانه رو شنیدم . این ترانه رو خیلی خیلی دوستش دارم مخصوصا با صدای ebru gundes .

Ben insan değil miyim
مگه من انسان نیستم؟
Ben kulun değil miyim
مگه من مخلوقت نیستم؟
Tanrım,Dünyaya beni sen attın
خدایم ، تو منو به این دنیا فرستادی
Çile çektirdin Derman arattın
سختی کشوندی ، دنبال درمون فرستادی
Madem unutacaktın
اگه قرار بود فراموشم کنی
Beni neden yarattın
چرا منو خلق کردی؟

Bende mutlu olmak istemez miydim şu yalancı dünyada
مگه من دلم نمی خواد که تو این دنیای دروغی ، خوشحال باشم
Yüce adalet böyle olurmu tanrı kulunu hiç unuturmu
عدالت عالی مگه اینطور هم میشه ؟ مگه خدا مخلوقش رو هیچ فراموش می کنه؟

Bende gülmek isterim
منم دلم خنده می خواد
Bende sevmek isterim
منم دلم عاشق شدن می خواد
Önce ne verdin sonra ne aldin
اول چی دادی ، بعد چی گرفتی
Onun pesinden neden aglattin
واسه چی پشت سرش ، منو گریوندی
Beni sen kullarina oyuncakmi yarattin
مگه تو منوبازیچه ای واسه مخلوقاتت آفریدی؟

Bende mutlu olamak istemezmiydim su yalanci dünyada
مگه من دلم نمی خواد که تو این دنیای دروغی ، خوشحال باشم
Yüce adalet böyle olur mu tanrı kulunu hiç unutur mu
عدالت عالی مگه اینطور هم میشه ؟ مگه خدا مخلوقش رو هیچ فراموش می کنه؟

(45) P.S. I LOVE YOU

2009-10-06T23:29:00.005+03:30

"هالی" و "جری" عاشق هم بودند و برخلاف نظر مادر "هالی" ، باهم ازدواج می کنند ، درسته که اونا هم مثل هر زوج دیگه ای هر از گاهی مشکلاتی دارند ، ولی باهم حلش می کنند و ازدواجشون ادامه پیدا می کنه تا اینکه "جری" بر اثر بیماری می میره و "هالی" رو تنها می ذاره .
"هالی" که واقعا عاشق بود ، بعد از فوت عشقش ، از همه چیز و همه کس کناره گیری می کنه ، سرکار نمی ره و فکر می کنه که دنیا به آخر رسیده . بدون عشقش ، زندگی براش ارزشی نداره و هیچ تلاشی نباید بکنه .
همه ی اطرافیانش ، نگران حالش بودن و می خواستن بهش کمک کنن ولی "هالی" اجازه نمی داد . می خواست با غم و غصه اش تنها باشه تا اینکه ...
یه روز ، نامه ای عجیب به دستش می رسه ، نامه ای با امضای شوهر فوت شده اش ، که توی اون نامه از "هالی" خواسته به نوشته های نامه عمل کنه و این روال ادامه پیدا می کنه طوری که هر روز یه نامه از طرف "جری" براش میومد ...
"هالی" با خوندن نامه ها و عمل کردن به نوشته های شوهرش ، کم کم از حال و هوای قدیمی بیرون میاد و می فهمه که باید به زندگیش ادامه بده ، درسته کسی رو که دوست داشته از دست داده و هیچ وقت نمی تونه برش گردونه و یا کسی جای اون رو بگیره ، ولی زندگیش ادامه داره و باید بتونه بدون اون هم زندگی بکنه و می تونه آدم های دیگه ای رو دوست داشته باشه و دوباره عاشق بشه .
تا اینکه یه روز با "ویلیام" آشنا میشه ...

*******

از همون اولین رابطه ام ، فکر می کردم که همیشه پابرجا می مونه و کسی و چیزی نمی تونه اون رو از بین ببره ، ولی نمی دونستم این خود ماها هستیم که باعث می شیم رابطه مون از بین بره ، شاید همین ساده انگاری بدترین دشمن رابطه بود . همیشه وقتی رابطه ام از طرف شخص مقابل دچار مشکل می شد و جدا می شدیم ، فکر می کردم که بعد از اون نمی تونم دوباره رابطه ی جدیدی رو شروع بکنم و کس دیگه ای نمی تونه حس دوست داشتن رو توی من ایجاد بکنه و فقط دلم می خواد با خاطره ی نفر قبلی زندگیم رو ادامه بدم .
این طور فکر می کردم و به زندگی خودم ادامه می دادم و به فکر رابطه داشتن با کس جدیدی هم نمی افتادم تا اینکه خودش دوباره پیش می اومد . دوباره پیش می اومد و اون وقت بود که می فهمیدم همیشه اون طوری که فکر می کنیم زندگیمون پیش نمی ره ، می تونیم دوباره عاشق بشیم و شخص جدیدی رو دوست داشته باشیم ، می تونیم خاطرات نفر قبلی رو تو دلمون داشته باشیم و بدون این که اون خاطرات به رابطه ی جدیدمون صدمه بزنه و حسی نسبت به گذشته وجود داشته باشه ، با شخص جدید رابطه ی بهتری رو ایجاد کنیم ، چون گذشته ها ، گذشته و بهترین دستاورد گذشته ، تجربیاتیه که برامون باقی می مونه ، تجربیاتی که باعث می شه آینده مون رو بهتر بسازیم و با دید روشن تری قدم های بعدی زندگیمون رو برداریم .
دیدم که رابطه هایی که بهشون صد در صد معتقد بودم بعد از چند ماه یا چند سال تموم می شد . این طوری شد که فهمیدم هیچ رابطه ای بین دو نفر نمی تونه همیشگی باشه (البته بازم به طرفین رابطه بستگی داره) و نباید حساب صد در صد روی کسی بکنم که وقتی خواست رابطه تموم بشه ، صدمه ببینم . به خاطر همین از اون به بعد سعی کردم توی رابطه ، بیشتر روی حال فکر کنم تا آینده ای قطعی . تا وقتی که با کسی هستم ، تا وقتی که همدیگه رو دوست داریم ، باهم باشیم و سعی کنیم تا جایی که می شه با تفاوت های هم کنار بیایم و از باهم بودن بیشترین لذت رو ببریم و اگه یه روز قرار شد به هر علتی جدا بشیم ، اگه یه روزی یکی از طرفین حسش رو از دست داد ، قبل از این که دلخوری یا دعوا یا خیانت پیش بیاد ، خیلی دوستانه و با صحبت از هم جدا بشیم و دو دوست معمولی باشیم .
این سال ها – 5 سال اخیر – برای من هم این طور بود ، خاطرات شیرین گذشته رو تو ذهنم نگه داشتم و از خاطرات بد تجربه گرفتم ، دوباره فکر می کردم که بعد از نفر قبلی ، نمی تونم هیچ حسی به هیچ کسی داشته باشم ، نمی تونم کسی رو دوست داشته باشم ولی ...
باز هم اشتباه می کردم ، چون از وقتی با "ی" آشنا شدم ، از وقتی باهم شدیم ، دوباره فهمیدم که می تونم کسی رو دوست داشته باشم و الان که نزدیک به 4 ماه از این آشنایی می گذره ، این حس برام ملموس تر شده .

پانوشت : دوستت دارم

(44) راه یا بیراهه ؟

2009-09-16T23:05:00.004+04:30

نمی دونم چرا ولی تازگیا خیلی دارم می شنوم که رابطه ی فلانی با فلانی آزاده و رابطه ی بازی دارن . شاید قبلا هم از این چیزا خیلی بوده ولی من کمتر شنیده بودم ... به هر حال ، من که نمی تونم همچین چیزی رو قبول کنم حتی اگه واسه طرفم بمیرم و شرط اون واسه رابطه داشتن با من این باشه که رابطه ی آزادی داشته باشیم ، فکر نمی کنم همچین چیزی رو قبول کنم ، آخه دید من به این مسئله باعث میشه این طوری رفتار کنم .
اول از همه می خوام در مورد دید خودم نسبت به رابطه ی ج/ن/س/ی حرف بزنم . من فکر می کنم این نوع رابطه رو نمیشه با هر کسی داشت ، وقتی که دو نفر همدیگه رو دوست دارن ، وقتی که زمان بیشتری باهم میگذرونن ، واسه اینکه بخوان به همدیگه نزدیک تر بشن باید این نوع رابطه رو ایجاد کنن و از طریق این رابطه بتونن احساسشون رو به طرف دیگه نشون بدن . یعنی این رابطه باعث میشه که دو نفر از لحاظ احساسی به هم نزدیک تر بشن و همدیگه رو بیشتر بشناسن و به آرامش بیشتری از طریق اون برسن ، در واقع اوج ابراز عشق ، در اون لحظه که این رابطه ایجاد میشه ، شکل می گیره . به خاطر همینم هست که این رابطه برای من با ارزش و مقدسه .
به نظر من وقتی دو نفر همدیگه رو دوست دارن ، هیچ موقع از رابطه داشتن با همدیگه خسته نمیشن و همیشه مثل روز اول براشون می مونه چون که رابطه ی ج/ن/س/ی از دوست داشتنشون نشات می گیره ، پس نباید هیچ موقع براشون خسته کننده و تکراری باشه .

من به این مسئله اینطوری نگاه می کنم ولی خوب آدمایی هستن که طرز نگاهشون فرق داره .
مثلا یه بار با یکی از دوستای قدیمیم که ب/ی/ا/ف داره ، در مورد این مسئله و اینکه چرا رابطه ی اونا باز هست ، صحبت می کردیم . اونا می گفتن که به رابطه ی ج/ن/س/ی به دید یک تفریح نگاه می کنن ، مثل غذا خوردن ، مثل سینما رفتن و ... که میشه با هرکسی این کارو کرد ، با هر کسی که به مزاجشون برای تفریح کردن خوش بیاد ، این کارو یه بار میکنن و دفعه ی بعدش با یه نفر جدید...
ایده ی جالبی به نظرم اومد ، طرز نگاهشون به این مسئله برام جالب بود ولی خوب پیش خودم فکر کردم اگه قرار باشه از آدمای دیگه واسه این رابطه خوشمون بیاد و حواسمون به سمت داشتن تفریح با دیگرون کشیده بشه ، دیگه چه لزومی به داشتن ب/ی/ا/ف هست ، آدم مجرد می مونه و با هرکس که خواست رابطه ایجاد می کنه و در کنار اون اگه خواست واسه لحظه های تنهاییش یکی دو تا دوست صمیمی هم پیدا میکنه که باهاشون همدردی بکنه .
یا اینکه کسی ب/ی/ا/ف داره و خیلی هم ، همدیگه رو دوست دارن ولی به خاطر اینکه از رابطه ی ج/ن/س/ی طرف مقابل خسته نشه و براش تکراری نشه ، بدون اینکه طرف مقابل بفهمه ، با آدمای دیگه این رابطه رو داره.
به هر حال ، منظورم از گفتن این حرفا این نیست که بگم نظر من درسته یا نظر اونا ، چون عقاید هر کسی واسه من محترمه حتی اگه مخالف عقیده ام باشه ، فقط می خواستم چیزی رو که داره تو جامعه ی کوچیک ما اتفاق میفته رو بهش اشاره ای بکنم .
نمی دونم ، شاید بعد از چهار پنج سال زندگی مشترک ، رابطه به سمت آزاد بودن کشیده بشه و در عین اینکه دو طرف همدیگه رو دوست دارن و بهم اعتماد دارن ، فقط به خاطر ایجاد تنوع توی این نوع رابطه و بیرون اومدن از یکنواختی ، هر دوشون سر این قضیه تفاهم داشته باشن ولی من که نمیتونم تصور همچین چیزی رو بکنم که یه روزی با کسی غیر از اونی که دوستش دارم ، این نوع رابطه رو داشته باشم ، چون در عین اینکه دوست دارم بهم متعهد باشه ، خودم هم دوست دارم بهش متعهد باشم .

(43) چشم ها را باید شست

2009-07-22T03:56:00.002+04:30

تولدم مبارک

(42) افق

2009-06-12T14:35:00.002+04:30

این روزها

همه آرزویم اینست

کسی را داشته باشم

در عین این که مرا دوست دارد

من نیز

دوستش بدارم

(41) جزیره ی گنج

2009-06-07T00:04:00.003+04:30

مشق پرواز
کوله بارم را بارها گشته ام
اما بال هایم را ندیده ام
مدتی است بدون بال
پرواز را مشق می کنم
تا از یاد نبرم
رسم پرواز را
بر بلندای دلم ایستاده ام
و هنوز هم بلند تر
دست هایم را به دعا طلبیده ای
عاقبت به سویت پر خواهم کشید

در تلاطم ثانیه ها
صدای پر زدن احساس را می شنوم
و نگاهت را به خاطر می آورم
و سکوت و چشمان بی قرارت را
نگاهت بر صورتم سنگینی می کرد
به یاد می آورم تو را
در آغوش باران
و رفتنت را بی من
از پس یک احساس کودکانه
صدای خنده هایت را
طنین انداز کوچه های بی قراری کرده ام
اما اکنون بی تو
سکوت همه جا را فرا گرفته است

ای دوست
یادت ای دوست به خیر
بهترینم خوبی ؛
روزگارت شیرین و دماغت چاق است ؟
خبری نیست ز تو
یادی از یار نکردن ، بی وفا ، رسم شده ؟
نکند خاطرت از شکوه ی من خسته شود
دل من می خواهد که بدانی بی تو
دلم اندازه ی دنیا تنگ است
یادت ای دوست به خیر
می سپارم همه ی زندگی ات را به خدا
که چو آیینه زلال
همچو دریا آرام
مثل یک کوه ، پر از شوکت ِ بودن باشی

*
انگار چروک های پیشانی ام
ترک های آسفالت خیابان را
برایت تداعی می کند!
راحت روی اعصابم پیاده روی کن
راحت ِ راحت !!!

*
آن چنان استانداردهای جهانی
در این عشق رعایت شده است
که دیروز قلبم...
گواهینامه ی ایزو 250000 گرفت

*
آه اگر گنج
در جزیره ی قلب تو پنهان باشد
کشتی نساخته ام را
به توفان نوح خواهم سپرد!
"سکان 15 درجه به راست!!!"

(40) آخرین شام

2009-05-31T16:33:00.006+04:30

این آخرین شامه ، شمع ها رو روشن کن
نبضت تو دستامه ، شمع ها رو روشن کن
این آخرین شامه ، با تو سر ِ یک میز
این آخرین مِهره ، از آخرین پاییز
این آخرین لبخند ، این آخرین بوسه
بعد از تو این شب ها ، تکراره کابوسه
این آخرین لبخند ، این آخرین بوسه
بعد از تو این شب ها ، تکراره کابوسه

شمع ها رو روشن کن ، شب دلهره داره
باید برم اما ، عطرت نمی ذاره
فردای ِ من بی تو ، تلخ و غم انگیزه
شمعو تماشا کن ، چه اشکی می ریزه
این آخرین لبخند ، این آخرین بوسه
بعد از تو این شب ها ، تکراره کابوسه

درست 17 ماه از اشتباهم میگذره و تو این مدت با این فکر که می تونستم اشتباهم رو جبران کنم زندگیم رو می گذروندم ولی از 3 ماه پیش تا حالا که باهاش صحبت کردم و حرفامون رو به هم زدیم ، فهمیدم که همه چی رو نمی تونم یک طرفه درست کنم ، لازمه که اون هم بخواد ولی انگار...

Anlad‎m ki geri donme ihtimalin yok

Resmini ç‎kard‎im çerçevesinden

kim bilir orda kime tutuklu kaldi‎n

Ben burda yaş‏lani‎r‎im merak etme sen

Penceremde yaz geldi gonlüm hala kiş ‎‏

Bendeki fi‎rti‎naya kolaysa al‎‏iş

ilac‎idi‎r zaman herş‏eyin biraz bazen

...Donmeni beklemiyorum inan zaten

Korkmuyorum art‎k inan eskisi kadar

kabullendim ayri‎ligi‎ً‎ zor olsada yar

vuracaksa kader bana seninle vursun

A‏şki‎n vurdugu yerde çiçekler açar

Hayat denen savaş‏ta maglubuz i‏şte

Sanma dogru karar verdin uzun vadede

kolay kolay eş‏leş‏miyor iki yürek

...Yara geçer izi kal‎ir anlaman gerek

وقتی دیدمش و باهاش صحبت کردم ، فقط به خاطر این بود که دلم براش تنگ شده بود ، به خاطر این بود که می خواستم اون هم بفهمه چرا دلم براش تنگ شده ، چرا حالا پس از اون همه مدت می خوام ببینمش ، می خواستم بدونه که می دونم اشتباه کردم ، می خواستم اون هم کمکم کنه تا اشتباهمو جبران کنم ...

یه نفر نشسته منتظر که باز بیای سراغش

دستاش رو به خداست از تو قلب پنجره ی اتاقش

تنها همصداش همون قمریه پاک و معصوم

می گه جرم من عشقه ، تا ابد محکومه محکوم

نگام افتاد به برگ خشک گلدون که نگاش تو نگاه ِ منه

می گه منم مثل تو عاشق بودم ولی این عاقبت و انتهای ِ منه

نمی دونم این سکوت امشب از من ِ عاشق چی می خواد

هر جا می رم مثل سایه پا به پا دنبالم می آد

حالا با یاد ِ عطرِ تنت ، زنده می شم ، می میرم

سراغتو من امشب از این باد ِ سرد می گیرم

می گم ای کاش اون برام بوی عطر ِ موهاتو بیاره

بیاره و رو پیرهن ِ حس ِ تن ِ من بذاره

کِی می شه این تنهایی در من بمیره

حس زندگی تو وجود ِ من ، یه بار دیگه جون بگیره

هی می گم به خودم که شاید حق ِ قلب ِ من همینه

که مثل اون برگ خشک تو گلدون ، با لب ِ تشنه بشینه

عاشقونه من

می خونم برات ، همه کسم

اشک ِ من تو چشام

می گه من به تو نمی رسم

بهش گفتم که تو این مدت نتونستم یه لحظه هم فراموشش کنم ، نتونستم با کس دیگه ای باشم ، نتونستم آینده ای بدون اون در کنارم رو برای خودمون تصور کنم و فقط ازش خواستم که بفهمه من تو این مدت چه احساسی داشتم ...

hasretinden kahrolsamda , inanki hiç unutmadım

ne olursun don geriye , bir an seni unutamadım

bulamadım bulamadım

senin gibi olamadım

hiç olmadı başka kimse

inan seni unutamadım

شاید خیلی ها فکر کنن که نباید آدم خودش رو پیش بقیه خرد بکنه و غرورشو بشکنه ، ولی من به خاطر کسی که دوست دارم ، به خاطر اینکه با خودم صادق باشم ، این چیزا برام مهم نیست . شکوندن غرورم مهم نیست ، همونطور که پیش اون شکستم ، چون "م" برای من با ارزش تر از هر چیز دیگه ای بود ...

همه ی دارو ندارمو

هر چی داشتمو نداشتمو

همه رو به پات گذاشتمو

همه برگامو سوزوندمو

غرورمو که شکوندمو

ترانه هامو که خوندمو

حالا که با شعر "دنیا دیگه مثل تو نداره" ، تنها موندمو

من رو حرف تو حساب کرده بودمو

همه عشقا رو جواب کرده بودمو

از همه قشنگیای زندگی

تنها تو رو انتخاب کرده بودمو

دلم می خواد که برگردی بگی

بد کاری کردی که منو تنها گذاشتی

بگی دوستم می داشتی

دلم می خواد که برگردی بگی

بد کاری کردی که منو دیوونه کردی

بگی که بر میگردی

همه ی این کارا رو کردم به خاطر این که با تمام وجودم می دونستم که اگه من و اون باهم باشیم ، بهترین رابطه ی دنیا رو خواهیم داشت ، رابطه ای که هردومون بهش ببالیم ، رابطه ای که همیشه خواهانش بودیم ...

tuhaf , çok tuhaf

En yakınken , en uzak

Senin bir sevgilin var

Muhtemel benim de olacak

Gizli bölmelere saklamış gibiyiz

?Bütün yaşananlar biter mi bitince aşk

Olur da yolun düşerse

Bir kahveye uğra derim

Ya da beş çayına

Bir yudum sohbete beklerim

?Çok ayıp mı olur

?Yakışık almaz mı davetim

?Bu kadar zor mu her şey

Canımın içi seni çok özledim

Ben de uzun bir yola gittin farzederim

Kandırırım kendimi ne yapayım

Bütün hatıralarıma da saygılar arzederim

Ama unutur muyum asla, niye unutayım

یه روز بهم گفت از این که من میخوام با این صحبت هام ، رابطه ای که داره رو خراب کنم ، از من بدش میاد.

وقتی این حرف رو بهم زد ، دلم شکست .

من عاشقش بودم و بهش هم گفته بودم با این که با تمام وجودم می خوام که باهم باشیم ، ولی این عشق باعث نمیشه هیچ وقت اذیتت کنم و تو زندگیت اختلالی به وجود بیارم ، بلکه همیشه فقط یه چیز رو می خوام و اون اینه که با کسی باشی که احساس خوشبختی بکنی حتی اگه اون شخص من نباشم و کس دیگه ای باشه ، فقط تو رو خوشحال ببینم .

ولی وقتی اون حرف رو به من زد ، احساس کردم که منو اشتباه فهمیده .

هنوز نفهمیده که برای من فقط خودش مهمه و احساسی که از زندگیش داره .

آخرین بار وقتی دیدمش ، شاید بیشتر از اینکه اون حرف بزنه ، من باهاش صحبت کردم ، ولی با اینکه خیلی حرف نزد اما از چشماش خیلی چیزا رو می شد فهمید .

این آخرین باریه که می خوام در مورد "م" و احساسی که به اون دارم بنویسم ، نمی خوام در مورد من اشتباه فکر بکنه ، نمی خوام احساسمو با حرفاش کوچیک و خورد بکنه ، نمی خوام فکر بکنه که می خوام همه ی دنیاش رو خراب کنه تا با من باشه .

فقط می خوام اینو بدونه که دوستش دارم .

دارم می رم تنها سفر ، دارم می رم من بی خبر

دارم می رم تنهای تنها ، منو از یادت نبر

اونی که دستاش تو دستاته ، می گه عاشقه چشماته

بگو عاشق ترین ِ تو ، هنوز کلی هواخواته

خداحافظ عزیز من ، خداحافظ گل نازم

بگو عاشق ترینت رفت ، ولی ساده نمی بازم

اگه رفتم ، اگه مُردم

بدون طاقت نیاوردم

گل نازم ، گل نازم ، تو رو ساده نمی بازم

اگه رفتم ، اگه مُردم

بدون طاقت نیاوردم

(39) پرسه

2009-05-17T15:54:00.001+04:30

می دونم چشمای رنگی ندارم ، صورت خیلی قشنگی ندارم ، می دونم کوچیکه خونه ام می دونم ، خیلی بی نام و نشونم می دونم ، می دونم ساده است لباسم عزیزم ، واسه تو یه ناشناسم عزیزم ، صدای خوبی ندارم می دونم ، برای عشق تو اما می خونم ...

می دونم ، می دونم ، واسه عشق تو اما می خونم ، عشق من ، می دونم تو کار ِ این عشق می مونم ، می دونم این دفعه رو نمی تونم ، می دونم به پای این عشق می سوزم ، من تو ماجرای این عشق می سوزم ، می دونم می سوزم ، می دونم که دارم کم می یارم ، می دونم دیگه خوابم نمی بره ، می دونم ثانیه هام نمی گذره ، می دونم که گریه هام بی اثره ، دلت از چشمای من بی خبره ، عشق من ...

ای وای دلم ، ای وای گلم ، ببین که گر گرفتمت ، ببین گل انداخته تنم ، تا لحظه ی رسیدنت ، جون منی ، روی لبم ، دلم که دوروبرته ، نگاه من پرپرته ، این همه پرپر می زنم ، نمی دونم باورته ، این که چقدر دوستت دارم
پرته به تو حواسمو ، همه حول و هراسمو ، این که بگم دوستت دارم ، تویی یه دنیا واسمو ، تو هم بگی دوستت دارم ، تو هم بگی ...
ای وای دلم ، ای وای گلم ، ببین که گر گرفتمت ، ببین گل انداخته تنم ، تا لحظه ی رسیدنت ، جون منی ، روی لبم ، دلم همش به نامت ، تو می دونی چقدر می خوامت ، تو می تونی فقط بهم بگی دوستت دارم ، منم بگم دوستت دارم ، دوستت دارم ، دوستت دارم ، دوستت دارم ...

می بینی گریه کردم ، خواب دیدم یه روزی من تو رو از دست می دم ، نگو این خواب من تنها یه خوابه ، نگو این گریه کردن ها یه خوابه ، نگو ...
کنار گریه خوابیدم ، بازم خواب تو رو دیدم ، تو خواب از خواب ترسیدم ، تو می رفتی و می دیدم تو می رفتی ، ازت از عشق پرسیدم ، تو هم شعر عجیبی زیر لب خوندی که معنیشو نفهمیدم ، داد زدم و نشنیدی ، فریاد زدم و تو ندیدی ، منو نمی خوای ، تو منو نمی خوای ...

- دوباره خوابشو دیدم من ِ لعنتی دوباره ، من هنوز عاشقم اِی وای با یه قلب ِ تیکه پاره...
- چقده خواب می بینی مرد ؟ دیگه بسه ، بیا از عاشقی برگرد دیگه بسه ، اون تو رو فراموشت کرد ، دیگه بسه ...

رفیقا می گن فراموشت کنم ، بگذرم از تو خاموشت کنم ، رفیقا می گن فراموشت کنم ، هرکدوم یه جوری دل می سوزن ، دل می سوزنن اما نمی دونن دل می سوزونن اما اینو نمی دونن ، نمی تونم آخه پیچیده تو جونم عشق ِ تو ، برده امونم ، نمی تونم ، نمی تونم ، نمی دونم تو چیکار کردی با من مهربون ِ نامهربونم که هنوزم نمی تونم ، نمی تونم ، زندگیمو به تو می رسونم اما نمیشه ، اما نمیشه ، عیبی نداره بی تو می مونم اما نمی شه ، اما نمی شه ، تو رو پیدات می کنم ، دورت می گردم ، حتی یک لحظه فراموشت نکردم ...

می دونم یه وقتایی دلت برام تنگ می شه ، تو خیابونو نگاه می کنی از پشت شیشه ، اون که از پشت درختا می گذره شاید منم ، که دارم تنهایی با یاد تو پرسه می زنم ...

خودت رفتی ولی عشقت نرفته ، من عاشق تر شدم هفته به هفته ...

تو نمی دونی که صداتو گریه هاتو جا گذاشتی ، تو نمی دونی که هواتو نفساتو جا گذاشتی ، عطرت میون اتاقم ، عکست تو آینه مونده ، شال گردن ِ خیس ِ تو باز پهلوی شومینه مونده ، تو رو دوست دارم و گریه ، شبو بیدارم و گریه ، تا شدم عاشق چشمات ، گریه شد کارم و گریه ، تو نمی دونی که صداتو گریه هاتو جا گذاشتی ، تو نمی دونی که هواتو نفساتو جا گذاشتی ، اما هنوزم تو هستی ، انگار همین جا نشستی ، انگار که هستی هنوزم ، نگذشته حتی یه روزم ...

دیگه زندگیم داره ته می کشه ، از دلم پیاده شو ، آخرشه
نه ، بمون ، شاید بازم جون بگیرم
نه ، برو ، می خوام که راحت بمیرم
نه ، بشین ، که سر رو شونه ات بذارم
نه ، پاشو ، که دیگه دوستت ندارم
نه ، نه ، نه ، بیا ، بیا و دستامو بگیر ، عشق من ، بیا تو هم با من ...

(38) هرگز نگو خداحافظ

2009-05-03T13:14:00.004+04:30

ازم پرسید چرا حالا ؟ چرا حالا بعد از 15 ماه اومدی ؟
بهش گفتم که خیلی وقت بود می خواستم بیام ، همون چند ماه پیش ، ولی وقتی فهمیدم با کسی هستی مردد شدم ، نمی دونستم چی کار باید بکنم . نمی دونستم هنوزم از دستم ناراحتی یا نه ، واسه همین سعی کردم که دیگه بهت فکر نکنم و برم دنبال زندگیه خودم ، رفتمم ، ولی باز هم نتونستم که فکر به تو رو بذارم کنار چون هنوزم همون حس با من بود .

"ا" بهم گفت که تا آخرش باهامه و بهم کمک می کنه که این وضعیت رو کنترل کنم تا فکر به "م" به رابطه مون ضربه نزنه ، گفت که فقط خودت هم باید بخوای ، ولی ... ولی یه چیزی از درون بهم می گفت که نمی شه ، به "ا" گفتم که من اگه با تو باشم و یه روزی –حتی چند سال بعد- بفهمم که "م" با کسی نیست ، اگه همین حس الان رو داشته باشم ، دیگه نمی تونم با تو باشم چون همه ی فکر و ذهنم به سمت اون کشیده خواهد شد و روی رابطه مون شاید اون طور که می خوام دیگه نخواهم تونست تمرکز کنم . نمی خوام با این دید این رابطه رو شروع کنم طوری که به آینده مون مطمئن نباشم و هر لحظه این اضطراب در وجود تو هم باشه که اگه یه روزی "م" با کسی نباشه ، رابطه ای که با من داری به کجا خواهد رسید ؟
واسه همین بهتره که این رابطه ادامه پیدا نکنه ، تا من با خودم کنار بیام .
یا این که می رم و با این حسی که به "م" دارم با خودم خلوت می کنم و به زندگیم ادامه می دم ، یا این که قانع می شم باید واقع بین باشم و زندگیم رو بدون اون ادامه بدم .

خیلی وقت پیش ها یه فیلم دیدم که دقیقا این وضعیت منو می تونه توصیف کنه ، که اگه رابطه ام رو ادامه می دادم ولی تو ذهن و دلم یکی دیگه بود چه اتفاقی می تونست برای من بیفته ... تنها نتیجه اش این میشد که باعث بشم ناخواسته دل بعضیا بشکنه و ...
پیشنهاد می کنم این فیلم رو حتما ببینید . فیلمی هندی که به نظر من همه ی دیالوگ هاش پر از معنا و مفهوم درست زندگی کردنه ، درست انتخاب کردن و عاشق شدن .

"هرگز نگو خداحافظ"

نقش ها :
دِو ساران (شاهرخ خان) ، ریما ساران (پریتی زینتا) ، مایا تالوار (رانی موکرجی) ، ریشی تالوار (آبیشک باچان)

داستان فیلم :
فیلم از صحنه ی عروسیه مایا شروع میشه . جایی که تنها نشسته و داره به ازدواجش فکر می کنه که آیا این کاری که میکنه درسته یا نه؟ اون تو بچگی پدر ومادرش رو از دست داده و تو خانواده ی تالوارها بزرگ شده و به ریشی به عنوان یه دوست خوب نگاه می کنه تا یه عشق ، به خاطر همین تو ازدواجش با اون مردده .
اون تو فکراشه که یکی به اسم دِو میاد و پیشش میشینه و باهاش شروع به صحبت می کنه . دِو 5 ساله که با ریها ازدواج کرده و یه بچه دارن و اون روز ساگرد ازدواجشونه . دِو به عنوان نصیحت به مایا می گه که : کیه که قبل از ازدواج فکر کرده باشه ، مثلا خودش چون با زنش قبل از ازدواج دوست بوده ترجیح داده با این دوستی وارد ازدواج بشه و به نظرش عشق تو این دوره و زمونه پیدا نمیشه ، درواقع دوستی رو جایگزین عشق کرده . اما وقتی که مایا ازش می پرسه که تو زنت رو دوست داری یا نه ، مکس می کنه و فقط می گه خوشبخته.
- مایا : بعضی وقت ها دوستی جای عشق رو می گیره و بعدش دیگه جایی برای عشق باقی نمی مونه .
- دِو : تو تقاطع زندگی قرار گرفتی که دو راه داری ، یه راه میره به سمت خوشی که من فکر می کنم تو لایقش هستی ، و دیگری یه انتظار بی پایان ... منتظر عشق بودن ... که ممکنه اصلا پیداش نکنی .
- مایا : و اگه بعد از ازدواجم عشق رو پیدا کردم ؟
- دِو : اگه دنبالش نگردی ، پیداش نمی کنی .

و اینطور می شه که دِو پا میشه واز مایا خداحافظی می کنه و ازش جدا میشه تا بره .
- دِو : خداحافظ مایا .
- مایا : نگو خداحافظ ، گفتن خداحافظ امید دوباره دیدن رو از بین می بره ، کی می دونه ؟ شاید دوباره همدیگه رو دیدیم .
دِو میره ولی انگار که همه ی حواسش رو پیش مایا جا میذاره و همین باعث می شه که تصادف بکنه .

۴ سال می گذره و مایا دیگه ازدواج کرده ولی با ازدواجش تازه می فهمه که بچه دار نمیشه و با اضافه شدن مشکلات بیشتر به زندگیش ، تازه می فهمه ازدواجش معنی و مفهومی که فقط عشق باعث ادامه دادنش بشه نداره ، و اما دِو بعد آخرین ملاقاتش با مایا بعد از تصادف کردنش ، کارش و در واقع یکی از مهمترین موفقیتای زندگیش رو از دست می ده (فوتبالیست بوده) و تازه متوجه میشه که فقط قدم زدن تو سیر زندگی کافی نیست و باید دوباره احساس متکی بودن بخودش رو پیدا کنه ولی اگه دیگه عشقی مونده باشه تو این زندگیش .
در چنین موقعیتی دِو و مایا پس از چندین سال دوباره با هم روبرو می شوند. هردو سرخورده و ناخرسند از زندگی زناشویی شان! و همین دیدار باعث میشه که اون حسی که چند سال بود خودش رو مخفی کرده بود ، دوباره خودشو نشون بده .
و در طی این دیدار ها باهم تصمیم می گیرن که به هم کمک بکنن تا مشکلات رابطه ی زناشوییشون رو با همدیگه حل بکنن ولی نه تنها مشکلاتشون کمتر نمی شه بلکه می فهمن که به همدیگه علاقه مندن و عشقی که دنبالش می گشتن رو تو وجود دیگری می بینن .
این رابطه زیاد می شه طوری که حتی یک شب رو هم باهم می گذرونن در حالی که جفتشون هنوز متاهل بودند ، ولی رابطه شون با همسراشون بیشتر به عادت ِ زندگی کردن شبیه بوده تا دوست داشتن واقعی . هر چی فکر میکنن ، می بینن که هسمراشون آدمای خوبی هستن و هیچ مشکل اخلاقی ندارن ، به خاطر همین تصمیم میگیرن به همسراشون برن و قضیه رو بگن و این رابطه ی پنهون رو به خاطر خانواده هاشون برای همیشه تموم بکنن . همین کار رو هم می کنن .
بعد از گفتن قضایا همه چیز عوض می شه ، ریما از دِو تقاضای طلاق می کنه و مایا هم از خونه ی ریشی میذاره می ره .
- ریشی : واقعیت رو بگو ، چرا با من ازدواج کردی ؟ من باهات ازدواج کردم چون دوستت داشتم . ولی تو چرا مایا ؟ چرا با من ازدواج کردی ؟ واقعیت اینه که تو هیچ وقت با من ازدواج نکردی ... با من مصالحه کردی ... من بزرگ ترین سازش زندگی توام ، یه سازش که هر روز داری افسوسشو می خوری ، درسته ؟

ریما از دِو تقاضای طلاق می کنه و مایا هم از خونه ی ریشی میذاره می ره . ولی وقتی که مایا و دِو باهم تماس می گیرن که ببین بعد از این که موضوع رو به همسراشون گفتن ، چی شده ؟ به خاطر این که زندگی خراب شده ی خودشون رو دیدن و نخوان که زندگیه اون یکی هم خراب بشه ، به دروغ بهم میگن که هیچ اتفاقی نیفتاده وهمسراشون با این قضیه کنار اومدن و ...
همین قضیه باعث میشه که حقیقت پنهون بمونه و هرکدوم تنها زندگی بکنن .

تو هم با خبری
من هم می دانم
دارند جدا می شوند
راه هر دو ما
اگر از من دور هم شدی .در خاطراتم بمان
هیچ وقت نگو خداحافظ
هیچ وقت نگو خداحافظ

هر چه شادی
همه گم شدند و رفتند
فقط این غم است كه قصد رفتن ندارد
سعی كردم بهش بفهمانم ، سعی كردم سرگرمش كنم
ولی این قلب انگار نمی خواهد آرام بگیرد
اینها اشك است یا خاكستر داغ ؟
این چیزی كه الان از چشمانم می بارد آتش است
هیچ وقت نگو خداحافظ

فصل ها می آیند و می روند
ولی فصل درد و رنج هرگز تغییر نمی كند
رنگ ما آنقدر تیره است
كه با گذشت قرنها هم روشن نخواهد شد
روشن نخواهد شد
چه كسی می داند چه خواهد شد ؟
و ما از این پس چه چیزهای دیگری را باید تحمل كنیم
هیچ وقت نگو خداحافظ

تو هم با خبری
من هم می دانم
دارند جدا می شوند
راه هر دو ما
اگر از من دور هم شدی .در خاطراتم بمان
هیچ وقت نگو خداحافظ
هیچ وقت نگو خداحافظ

3 سال بعد ، ریشی برای مراسم ازدواجش با یه فرد جدید ، پیش مایا میاد و از اون خواهش می کنه که به عنوان تنها فرد خانواده اش ، در مراسم ازدواجش شرکت بکنه و مایا هم قبول می کنه . ریما هم که با رییسش ازدواج کرده ، از طرف همسر جدیدش تو این مراسم دعوته و وقتی که به اونجا میاد و میبینه که داماد کسی نیست جز ریشی ، تعجب می کنه چون اون هم تا همون موقع فکر می کرد که ریشی و مایا از سه سال پیش تا حالا به خوبی و خوشی دارن باهم زندگی میکنن و ریشی ومایا هم همین فکرو در مورد دِو و ریما می کردن ... و اینجا هست که همه ی پرده ها میفتن و حقیقت آشکار می شه .
این دفعه وقتی ریما و ریشی می فهمن که این همه مدت ، تو این سه سال ، دِو و مایا به خاطر خانواده ی همدیگه فداکاری کردن و حقیقت رو پنهون نگه داشتن و این به خاطر عشقی بوده که واقعا بهمدیگه داشتن ، خودشون از ریما میخوان که بره پیش دِو و بهش حقیقت رو بگه و برای این کار هم باید عجله بکنه چون دِو داره از کشور خارج می شه .
و ریما می ره تا به دِو برسه و با گفتن حقیقت ، جلوی رفتنش رو بگیره .

- دِو : مایا برگرد پیش خانواده ات .
- مایا : دِو ... فقط من می دونم که تو این سه سال چی به ما گذشته ، حتی یه لحظه هم نبود که بهت فکر نکنم ، ولی خودم رو با این فکر که حالت خوبه آروم می کردم ، این که تو با خانواده ات خوشی ، به خوشی هات فکر می کردم تا بتونم یه کم ناراحتی ها مو کم کنم ... ولی امروز فهمیدم که تو هم به همون اندازه که من تنها بودم ف تنها بودی ... آره ، دِو ، من تمام این 3 سال تنها بودم ، تنهای تنها ، مثل تو ... چرا دِو ؟ چرا این اتفاق ها افتاد ؟ چرا همدیگه رو دیدیم ؟ چرا باهم بودیم ؟ چرا ؟

صحنه ی آخر فیلم با جمله ی خیلی قشنگی تموم میشه ، جمله ای که عین واقعیته :

می گن بنیان ازدواج بر پایه ی عشق و محبت بنا می شه نه چیز دیگه ، چرا که اگر اساس خراب باشه ، اون رابطه از هم می پاشه ، دقیقا چیزی که برای ما اتفاق افتاد .
سال ها بعد ما عشق و خوشی رو پیدا کردیم ولی آرزو داشتیم ای کاش برای رسیدن به این عشق ، از روی قلب های شکسته رد نمی شدیم .

(37) LTR'ship

2009-04-27T15:04:00.004+04:30

نمی دونم چرا خیلی ها برای پیدا کردن یه رابطه ی طولانی مدت ، تو فرد مقابلشون دنبال چیزایی می گردن که شاید خودشون نداشته باشن ، همیشه جنبه ی مادیه قضیه هم تاثیر خیلی زیادی تو رفتار و تصمیمشون می ذاره .
من ، می دونم که آدم کاملی نیستم و نقص هایی دارم ، ولی خودمم خودمو گول نمی زنم و او نها رو نادیده نمی گیرم ، سعی می کنم این نقص ها رو بشناسم و تا جایی که می تونم رفعشون کنم .
از طرف دیگه ، همه می دونیم اکثرا اون تصورات و انتظاراتی که از فرد ایده آلمون تو زندگی داریم رو هیچ وقت نمیشه فقط تو یه نفر پیدا کرد . منظورم اینه که هیچ کس نمی تونه تمام اون انتظاراتی که ما از شریک زندگیمون داریم رو بر آورده بکنه و فقط باید سعی بکنیم که انتظاراتی که ما از طرف مقابلمون و اون از ما داره رو به همدیگه نزدیک بکنیم طوری که بتونیم هم پوشانی زیادی ایجاد کنیم .
خیلی از اوقات شده که اون رفتار مدنظرمون رو تو یه نفر پیدا نکردیم ، مثلا اخلاق مد نظرمونو تو یه نفر ، ظاهر مورد نظرمون رو تو یکی دیگه دیدیم ، صدایی که دوست داشته باشیم رو یه نفر دیگه داشته و ... هیچ وقت نشده که همه ی اون ایده آل هامون تو یه نفر پیدا بشه و حتی اگه یه نفر هم پیدا شده باشه که قرابت زیادی با این ایده آل ما داشته باشه ، متاسفانه شاید از طرف اون ، ما نتونستیم انتظاراتش رو برآورده کنیم .
بعععله ، به خاطر همین هم هست که نباید تو زندگی فقط دنبال ایده آل بود ، باید واقع بین باشیم .
یکی از دوستام می گفت که هر چی سن آدم بالاتر می ره ، تو انتخاب شریک زندگی سخت گیرتر هم میشه .
به نظر من یه جورایی حق با دوستمه ، چون وقتی در طول زندگی با آدم های مختلفی ارتباط برقرار می کنیم و اون رابطه تموم می شه ، وقتی با نفر بعدی آشنا می شیم ، همش دنبال این هستم که اون شخص جدید ، اشتباهات و مشکلات و نواقص شخص قبلی رو نداشته باشه و یه جورایی بهتر و بالاتر از نفر قبلی باشه ، وقتی هم به موضوع با این دید نگاه می کنیم ، به خیلی از افراد نمی تونیم اون حسی رو که برای یه رابطه لازم هست رو داشته باشیم و یه جورایی عقب می کشیم .
به نظر من ، قیافه ، تیپ ، صدا و خیلی از چیزای ظاهریه دیگه به اندازه ی باطن و اخلاق و رفتار آدم ها مهمه . یعنی هیچ کدوم رو نمی شه بر دیگری ترجیح داد فقط این که نباید این تصورو بکنیم که مهم بودن قیافه و ظاهر به معنای زیبا بودن و بهترین بودن باشه .
نه ، مهم بودن قیافه فقط به این معناست که اگه کسی رو دیدم ، با ظاهر اون شخص همون طوری که هست بتونیم ارتباط برقرار کنیم و به قولی دیگه ، به اون شخص کشش داشته باشیم ، حالا چه اون شخص زیبا باشه یا چه نباشه ، فقط واسمون تو دل برو باشه کافیه .
از لحاظ اخلاقی هم صرفا لازم نیست که دو نفر مثل هم باشن ، چون هر دو آدم هایی از دو خانواده ، دو طرز فکر ، دو عقیده و دو محیط متفاوت هستند که باید باهم زندگی بکنند ، پس بنابر این فقط کافیه که سعی بکنن اخلاق طرف مقابلشون رو به درستی بشناسن و بتونن اون رو درک بکنن و نخوان که طرز فکر و عقیده ی خودشون رو به دیگری تحمیل بکنن ، هم دیگه رو بهتر بشناسن و به عقاید هم احترام بگذارن و تا جایی که میشه سعی بکنن که اخلاق و رفتارشون رو به هم نزدیک تر بکنن .
به خاطر همین باید دو کفه ی این ترازو ، یه جورایی باهم متناسب و هم وزن باشند تا بشه یه رابطه ی طولانی مدت ایجاد کرد .

(36) منو بشناس

2009-04-20T00:56:00.002+04:30

این روزها از مردم فراریم . مردمی که می خوان هرطور که دوست دارند منو ببینند ، نه اون طوری که خودم هستم . مردمی که به خاطر ظاهر من ، تیپم ، قیافه ام ، خواستن با من باشن به جای این که سعی کنن خودم رو اون طور که هستم بشناسن .
و متاسفانه چقدر زیاد شدن این آشناهای غریبه .
همیشه سعی کردم به آدم ها اون طوری که هستن احترام بگذارم . چه از لحاظ اخلاقی ، چه گرایشی ، مذهبی ، رفتاری و ... هر طور که هستن ، همونطور بهشون نگاه کنم . اگه مشکلی باهاشون نداشتم و به من و شخصیتم لطمه ای نمی زدن ، با اون ها دوست بمونم و در غیر این صورت ، بدون این که بهشون توهینی بشه یا بی احترامی به وجود بیاد ، فقط ارتباطم رو با اون ها کم بکنم . چون معتقدم هر انسانی آزاده هر طور که می خواد زندگی بکنه . یکی دنبال رابطه ی طولانی مدته ، یکی رابطه های یک شبه می خواد و ... هر کس هرطور که می خواد باید زندگی بکنه ، هر طوری که احساس بکنه از زندگیش راضیه .
ولی خوب ، هیچ کس نباید به خودش اجازه بده که به دیگران تهمتی بزنه یا اون ها رو خراب بکنه فقط به خاطر این که مثل خودش نیستن .
دوست دارم آدم ها ، ظاهرشون و رفتارشون و حرفاشون با باطنشون یکی باشه . نخوان که خودشون رو طور دیگه ای نشون بدن فقط به خاطر این که تو دل بقیه ، جایی واسه خودشون پیدا بکنن . دوست ندارم آدم ها برام نقش بازی بکنن و او نطور که من می پسندم ، خودشون رو نشون بدن . چون هر کس ، اعتقاداتی واسه خودش توی زندگی داره . دوست دارم اون طور که هستن با من برخورد بکنن ، همون طوری که هستن خودشون رو نشون بدن ، خود خودشون باشن .
همیشه از مردم جامعه نالیدیم که چرا به ما با دید بدی نگاه می کنن ولی من از دست خود ِ هم احساسانم می نالم که چرا خودتون برای دوستای خودتون هم نقش بازی می کنید ...
ولی خدا رو شکر می کنم که "اون" هست ، یک دوست صمیمی که بدون هیچ انتظاری از هم ، مثل دو برادر ، همدیگرو درک می کنیم . همدیگه رو می شناسیم و به شخصیت همدیگه ، اون طور که هستیم ، احترام می گذاریم .

آدمی هستم که هیچ وقت دوست نداشتم انسانیتم رو به خاطر مسائل دیگه زیر پا بگذارم ، دروغ بگم یا این که خودم رو طوری دیگه ای نشون بدم ولی ... ولی از این که دیدم خیلی از آشناهای غریبه ، برای این که نتونستن نظر منو به خودشون جلب کنن ، خواستن خودشون رو اون طور که من می پسندم نشون بدن یا این که من رو در نظر بقیه ی آدم ها ، با حرفاشون ، اون طور که نیستم نشون بدن ، باعث شده از همشون دوری کنم . به آدم ها بی اعتماد بشم .
همیشه گفتم که منم یه آدم معمولی هستم مثل بقیه ی آدم ها با خوبی ها و بدی هایی که ممکنه هر کس تو زندگیش مرتکب بشه ، ولی همیشه سعی کردم اشتباهاتم رو جبران کنم . بدی هام رو بشناسم و رفعشون کنم . هیچ موقع از زیر مسئولیت کاری که کرده ام در نرفتم و عواقبش رو پذیرفتم . همیشه پشت سر کاری که کرده ام ، وایسادم و اون رو تکذیب نکردم . سعی کردم همیشه صادق باشم و روراست و تو زندگی شخصی کسی دخالت نکنم .
همین توقع رو هم از اطرافیانم داشته ام ولی متاسفانه ...
همه چهره هایی آشنا هستن که با من غریبه ان .

عشق من جز غم ِ دلواپسی نیست
آخه قلبم مثل قلب ِ کسی نیست
تو به تصویری ، چه کودکانه دلباخته ای
منو اونجوری که در باور ِ خود ساخته ای
تو به نقشی که چه دوره از من
عکس ماهه توی آب ِ روشن
توی رویایی مثل بیداری
تو میخوای که ماهو از برکه بیای برداری

من نه عمری پشت شیشه چون عروسک بودم
نه که خفته بین پنبه ها و پولک بودم
من اگر سردار ِ عشقم یا که پاکباخته ام
سرنوشتم رو با دستای خودم ساخته ام
قصه ها گذشته بر من تا بدونم کیستم
سرگذشتم هر چه بوده من پشیمون نیستم
یه زمان عاشق و گاهی تنها ، دور از همه کس
هر چه بوده همه انتخاب ِ من بوده و بس

گاهی سرشار از حقیقت ، گاهی مغلوب گناه
هر چه هستم تو فقط من رو برای من بخواه
من اگر مریم پاکم یا که یک گیاه ِ هرز
عشق من بیا به باورهای من عشق بورز
من پر از احساسم ، تو پر از احساسی
مگه میشه قلبمو نشناسی
من پر از احساسم ، تو پر از احساسی
وای اگر قلب منو نشناسی

بیا با عشق و احساس
منو دوباره بشناس

(35) ...فرض کنیم که

2009-04-15T23:47:00.010+04:30

Kolay değil bir anda beni silmek
Kolay değil bu aşktan vazgeçebilmek
Az buz değil yaşananlar biliyorsun
?Unutmak mümkün mü sanıyorsun

Farz et ki Sen benim kadar sevebilseydin
Bu kadar çabuk çekip gidemezdin
Benim kadar seni seven biri olursa
Sözüm söz seni o gün affederim

Diyelim ki Resimlerimi yaktın
Diyelim ki Aşk mesajlarımı sildin
Adımı da kara kaplıya yazdın
?Ama anıları nasıl unutacaksın

واقعا درست نمی گه؟

برای مشاهده ی کلیپ ، روی این لینک های زیر کلیک کنید

لینک 1

لینک 2

(34) حالا که می دانم

2009-04-10T23:38:00.012+04:30

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، بی آنکه چیزی بگویم ، بی آنکه خواسته باشم چیزی بشنوم . نمی نشینم رو به روی همه ی این چند سال که چه ؟ دیگر تمام شد.

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، می نشینم روی همین صندلی ثانیه ها و می گویم سرنوشت همین بود .

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، می روم به جایی دور ، روی ایوانکی می نشینم و سیگاری . خودت آموخته ام کردی برای دیدن اقیانوس ، یک صندلی کافیست ، یک صندلی و دلی و هیچ .

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، دلم برای تمام تبعیدیان جهان می سوزد که دل خوش کرده اند به گل قاصدک پژمرده ی تاریخ!

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، می دانم دیگر اوی من نیستی . پر از دیواری و هزاران حصار!

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، چشمانم را می بندم تا آن گلوبند صدف و چشمهای بی نظیر تو از خاطرم زودتر بروند .

حالا که می دانم که دیگر هرگز باز نمی گردی ، دیگر نگاه نمناکت توی هیاهوی مولانا ، توی قاب نگاهم نمی نشیند و فرو می ریزد.

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، دیگر این قلب کوچک توی سینه با هیچ یادگاری از تو نمی جوشد .

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، دیگر نه برایت فندک می خرم ، نه کتاب . برایت یک قفس پُر ِ پَر ِ مرغ عشق کنار می گذارم .

حالا که می دانم دیگر هرگز باز نمی گردی ، به کبوتران پشت شیشه فکر می کنم که از بی خبری فلزی شده اند.......

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، دیگر مهربانی به چه کار می آید ، باید دلت یخ باشد مثال یخ قطب ، دیگر هرگز مهربانی نمی خواهم که به تحقیری فرو ریزم .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، قلبم هنوز می تپد پی دل دل ساده صدای قمری .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، می گویمت میان من و تو فاصله بی داد می کند ، من که به خیال خامم فکر می کردم فاصله فقط یک خط صاف است به کوتاهی چند قدم از این سوی مرز به آن سو .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، دیگر آرزویم کنار تو نشستن نیست ، خندیدن نیست ، برای تمام این آرزوها پیر شدم .

حالا که دیگر می دانم هرگز باز نمی گردی ، حقیقت پنهان را آشکار کردی که عشق فراتر از آنچه که من می پنداشتم بود .

حالا که می دانم دیگر هر گز باز نمی گردی ، بر می گردم به همان خیابان های طولانی و به پشت سرم نگاه می کنم که هیچکس نیست .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، بر می گردم به همه ی این چند سال گمشده میان شناسنامه ام و به همان پاکت سیگار مچاله شده که از تو مانده است .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، از همه کس دلگیرم ، حتی از کارگر ساختمانمان که زباله ها را جمع می کند .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، مطمئنم که تمام سالن های ترانزیت جهان ، بوی گس ِ گریه می دهند .

حالا که می دانم دیگر هرگز بر نمی گردی ، می دانم دیگر هیچ پلنگی بی دلیل ، عاشق چشمهای براق ماه نمی شود.......

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، فکر می کنم به پلنگی که زار می زند به تنهایی ِ ماه .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، قلبم تند تر می زند ، قرصهایم را دو برابر کرده ام .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، اقرار می کنم همه جای زندگیم خالیست .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، دیگر چیزی نمی خواهم ، دیگر روی نقشه ی دنیا ، دنبال جایی برای هم را دیدن نمی گردم .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، همه را به ستوه آورده ام از بس که با عروسک بی چشمم از تو گفتم .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، باز هم از گربه ها می ترسم ، باز هم راهم را کج می کنم و از کوچه ی پر از اضطراب به خیابان می روم .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، با خودم می گویم کاش بالاخره یکی از ما دو تا به آرزوهایش برسد و آن تو باشی که روزی بالاخره با تراکتورت بر خواهی گشت و کار بین همه قسمت می کنی .

حالا که می دانم باز نمی گردی ، می گویمت من خودم را لنگان لنگان تا انتهای قصه می کشانم ، ولی چقدر پاهایم درد می کند .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، می گویمت تابستان به حوالی شما می آیم اگر تو باشی ، قهوه ای مرا مهمان کنی در سردترین تکه ی نقشه .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، دستم را روی کره ی جغرافیا می کشم و فاصله ی تو تا خودم را وجب می گیرم ، لا مذهب یک وجب هم نمی شود .

حالا که می دانم دیگر باز نمی گردی ، به دورها نگاه می کنم ، سایه ای از تو می بینم با موهایی سیاه با غربتی توی چشمهای بی نظیرت . کسی فرصت نکرد کاسه آبی پشت سرت خالی کند ، از زیر قرآن ردت کند ، دعای سفر توی گوشت بخواند و بسپاردت به غریب الغربی و چه روزهای تلخی که حتی کاری هم از دست ضامن آهو بر نیامد ! و تو ماندگار غربت شدی و وقت رفتن ، آسمان ِ همه ی فرودگاه ها ابریست.......

حالا که می دانم رفته ای ، زندگی به گوشه ای از نقشه کوچ کرده که تو در آن ساکنی .

حالا که می دانم رفته ای ، تمام چمدان هایم را به دریا می ریزم ، وقتی که تو نباشی سفر به کجا باید کرد که کسی آن سوی شیشه های فرودگاهش قلبش تند بزند و منتظر باشد . اشک تا همین لب لب ِ چشمهایش آمده باشد.

حالا که نیستی ، باورت شود همیشه دیر رسیدیم حتی به یک بوسه!

حالا که می دانم رفته ای ، شب ها آنقدر بیدار می مانم و صبحها آنقدر زود بیدار می شوم که طعم تلخ انتظار توی همه لحظه هایم ماندگار می شود . آنوقت است که می فهمم بیداری چه درد غریبیست و ای کاش می توانستم همه این ساعتها را خواب باشم .

حالا که می دانم رفته ای ، دیگر حوصله ی گفتن دوروغهای دم دستی و مبتذل که کفر تو را در می آورد را ندارم که شیطنت کودکانه ی مرا ارضا می کرد . دیگر به جان ِ هیج کس قسم نمی خورم بجز خودم !

حالا که می دانم رفته ای ، روزی یک مشت از آن گلهای خطمی که برایت گرفته بودم را توی کاسه ی بلور می ریزم و خیره میشوم به بنفش بی نظیر ِ رنگش .

حالا که می دانم رفته ای ، من هم هر روز به تمام پاتوق های هر روزه مان سر می زنم . وقتی که وارد می شوم انگار تو همین حالا از کنارم رد شده ای ، این را از بوی سیگار و عطر تنت می فهمم . انگار که منتظر بودی تا آمدن مرا ببینی و بروی . سایه ات همین جا ها می پلکد ، مراقب من است . دیگر می دانم توی شلوغی خیابان های غریب نباید دست تو را ول کنم . تو با منی حتی حالا که رفته ای .

حالا که رفته ای ، من هنوزم از پنجشنبه و جمعه ها بیزارم ، هنوزم عاشق پنجشنبه و جمعه ی توام ، عاشق شنبه ها و یک شنبه های خاطره !

حالا که رفته ای ، یادت بیاندازم درست 24 آبان 2 ساله می شویم ، فرق نمی کند که کداممان رفته و کداممان مانده ، مهم این است که 2 ساله می شویم .

حالا که رفته ای ، ولی یادت باشد وقت برگشتن ، دیگر بازیه کاغذ امتحانی های بزرگ و غلط دیکته های بزرگتر را کنار بگذاریم ، بیا بازیه کارهای خوبمان را هی بنویسیم و هی بنویسیم مثل همان برق خوشحالی چشمهای سیاه پسرک هندی وقتی یک مشت شکلات از دست تو می گرفت .

حالا که رفته ای ، یادت باشد که یادم بیاندازی که بگویمت چقدر دلم برایت تنگ است .......

حالا که رفته ای ، می دانم تو هم دلتنگ همان رابطه ای ! دلتنگ یک دل ِ سیر ، حرف ِ نگفته .

حالا که رفته ای ، می دانم صبح ها بی قرار از خواب بیدار می شوی ، تنهایی به کسالت صدای دوش گوش می دهی ، دیگر فرقی ندارد کدام بلوز را با کدام شلوار بپوشی ، فقط می پوشی . سیگار می کشی و توی جاده ای که هزاران بار با هم در آن حرف زده ایم می رانی و باز سیگار می کشی و کسی نیست که صدای فندکت را بشمرد .

حالا که رفته ای ، تنهایی به دفترت می روی و روی همان صندلی می نشینی که هزار بار با من حرف زده بودی ، به منظره ای خیره می شوی که روزی به من نشانش دادی .

حالا که رفته ای ، دیگر فرق نمی کند چه ساعتی به خانه برگردی .

حالا که رفته ای ، تنها یی به خرید می روی و دیگر فرق نمی کند یک هفته هم میرزا قاسمی بخوری .

حالا که رفته ای ، تنها کلید را توی قفل خانه می چر خانی و همه جا تاریک است .

حالا که رفته ای ، تنهایی روی همان مبل قرمز می نشینی ، تنهایی به تلفنت زل می زنی و می گذاری هی زنگ بزند ، هی زنگ بزند .

حالا که رفته ای ، تنهایی به ایوان می روی ، سیگار می کشی و به منظره ای خیره می شوی که من بارها و بارها به عکسش خیره شده بودم .

حالا که رفته ای ظرفها نَشُسته می مانند برای یک آخر هفته که نمی دانم کی می رسد .

حالا که رفته ای ، می نشینی روی یکی از همان مبل ها که با چه زحمتی پیدایشان کردیم ، سیگار می کشی و به زنگ بی وقفه ی تلفن گوش می دهی .

حالا که رفته ای ، روی همان مبل خوابت می برد و خواب شاپری را می بینی که زیر باران پشتش را به تو کرده و تو هی صدایش می کنی ، وقتی که بر می گردد صورت من است که دارد زار زار گریه می کند و از خواب می پری . باز سیگاری دیگر و صدای این تلفن لعنتی که من پشت خط ِ آن زار می زنم برای تو که حالا رفته ای و برای خودم که تنها مانده ام .

حالا که رفته ای ، سیگار می کشم و زار می زنم برای این زندگی و آنقدر میان گریه هایم به تو زنگ می زنم که به هق هق می افتم .

حالا که رفته ای ، می دانم دیگر تحمل آن خانه را نداری ، به جنگل می زنی تا فراموش کنی ولی بگویمت کنار کلبه ات دریاچه ای هست که هر وقت به آن نگاه کنی یاد من می افتی و رازهای مگویی که فقط می شد کنار آن دریاچه گفتشان !

حالا که رفته ای ، دیگر کسی نیست که از من امتحان بگیرد و با ماژیک قرمز غلط های فراوان مرا بگیرد . دلم برای یک امتحان سخت تنگ شده است . دلم برای صدای فندکت ، برای سرفه های گاه و بیگاهت تنگ است ، برای لب ورچیدنت ، برای انتقام گرفتنت به حرفی زمخت ، برای همه چیز تنگ است .

حالا که رفته ای ، نمی دانم رفته ای ، فقط می دانم که نیستی که صدایت به دل بنشیند.......

حالا که نیستی ، اشکهایم دیگر آن شوری روزهای اول را از دست داده اند .

حالا که نیستی ، چشمهایم بزرگ تر شده اند ، بزرگتر و خیس تر .

حالا که نیستی ، صورتت پشت یک شیشه ی مات محو می شود .

حالا که نیستی ، نوار ِ صدایت در دل ِ من پیج می خورد و تاب بر می دارد و صدایت کش می آید و دیگر صدایت را در حافظه ام ندارم .

حالا که نیستی ، یعنی رفته ای ، یعنی شایدی در کار نیست ، یعنی دیگر بر نمی گردی ، یعنی عمر این رابطه اینقدر بود ، یعنی اِی من باید باورت بشود چون قصه قصه ی رفتن و بر نگشتن بود . حیف از آن همه خاطره که فقط پیش تو ماند ، اینجا هم عدالت رعایت نشد و تو رفتی و تمام خاطره های مشترک را هم با خودت بردی . مهم بود ولی کاریش نمی شود کرد . تو نیستی و من به نبودنت خو می کنم . فراموشت نمی کنم . بغضهایم را هم قورت نمی دهم . مثل خون بالا می آورم چون تو دهنی محکمی از تو خورده ام اما عاشقی از سرم نپریده . خداحافظ همه ی خنده ها . خدا حافظ همه ی گریه ها و ضجه ها . خدا حافظ همه ی اطمینان ها . دلم تا همیشه تنگت خواهد بود پسرک شنبه ها و یک شنبه ها . پسرک ثانیه های عاشقی و عطر سیگار . خداحافظ یعنی : فردا ، شاید فردا ها باز هم از تو بنویسم و خداحافظ دو مردمک سرمه ای . چقدر این دنیا بی مروت است ، حتی وقت ندادی درست خداحافظی کنم.

و دیگر این غصه که قصه نبود با من ادامه پیدا کرد

پسرک رفت که توی مه جاده ها خودش را گم کند

و من هم می روم که ادای زندگی کردن را در بیاورم.

برگرفته از سایت دوست خوبم "اطلسیها"

(33) تولدت مبارک

2009-04-08T00:46:00.003+04:30

از آسمون گذشتم تا تو پرنده باشی
هستیمو باختم تا تو عمری برنده باشی
شب ِ تولد ِ توست
ستاره ها رو تک تک
به عشق ِ تو شمردم
تولدت مبارک

خورشید ِ خنده هامو دادم به رنگ ِ چشمات
منم تو شب شکستم تا نور بگیره دنیات
تو بال و پر گرفتی ، رفتی از آشیونه
نگاه من هنوزم ، تو خط آسمونه
شب ِ تولد ِ توست
ستاره ها رو تک تک
به عشق ِ تو شمردم
تولدت مبارک

(32) hope for thr flowers

2009-04-05T16:04:00.002+04:30

شب یلدای امسال ، همه ی فامیل ، خونه ی خاله ی بزرگم جمع شده بودیم . خیلی خوش گذشت ، تا می تونستیم رقصیدیم و عکس گرفتیم و شیطنت کردیم . وسطای مهمونی بود که دخترخاله ام کتابی رو آورد و به من نشون داد و گفت که کتاب خیلی عالی ای هستش و توصیه کرد که بخونمش . منم همون جا چند صفحه اش رو ورق زدم تا ببینم چی به چیه که ... بعععله ، نتونستم جلوی خودمو بگیرم و شروع کردم به خوندنش و اون قدر جذاب بود که تا موقع رفتن ، داشتم اونو می خوندم تا تمومش کنم.
کتاب در اصل به اسم "hope for thr flowers" منتشر شده که لینک دانلودش رو در آخر متن ، قرار دادم. این کتاب در فارسی به اسم "در تکاپوی معنا" ترجمه شده که توصیه می کنم حتما اون رو تهیه کنید و بخونید ، چون بار معنایی فوق العاده زیبایی داره. همچنین کتاب پر از تصاویر زیباست که تماشای اون ها کلی لذت بخشه.

داستان در مورد دو کرم ابریشم ، تفاوت عشقشون به هم ، و تکاملی که این عشق به وجود میاره هست.
"راه راهی" کرم ابریشمیه که وقتی سر از تخم بیرون میاره ، به خاطر گشنگی ، شروع به خوردن برگ می کنه. ولی یه روز از این کار دست می کشه و با خودش فکر میکنه که زندگی چیزی بیشتر از فقط خوردن باید باشه و به خاطر همین موضوع از بقیه جدا میشه و شروع می کنه به رفتن و جدا شدن از بقیه . یه روز می رسه به ستونی از کرم های ابریشم که همه روی هم دارن بالا می رن تا به انتهای ستون برسن ، ولی از پایین معلوم نبود که در انتهای ستون ، اون بالا ، چی قرار داره . واسه همین کنجکاو می شه که از ستون ِ کرم ها بالا بره .
شروع به بالا رفتن از ستون می کنه ولی با مشکلات زیادی مواجه می شه ، زیر دست و پای بقیه می مونه یا اینکه مجبور میشه از رو بقیه حرکت کنه تا بتونه به بالا برسه ، چند روزی طول می کشه ولی اون هنوز به بالا نرسیده و هنوز بالای ستون هم معلوم نیست که چیه . در این مسیر ، با کرم ابریشمی به اسم "زردی" آشنا میشه که اون هم سعی داره تا به بالای ستون برسه. بعد از اینکه باهم دوست میشن ، سعی میکنن تا با کمک به همدیگه ، بالا رفتن رو ادامه بدن . ولی می فهمن که حسی تو وجودشون بیدار شده ، که چیز های دیگه رو تحت الشعاع قرار داده . به خاطر همین منصرف از ادامه می شن و با در آغوش گرفتن همدیگه و گلوله شدن ، از ستون پایین می آن . بعد از پایین اومدن ، تصمیم می گیرن که به جای خلوتی برن تا هم بتونن غذا بخورن و هم اینکه بخوابن و با همدیگه باشن.
چند مدتی گذشت ، اون ها در این فاصله به شدت عاشق هم شده بودند ، خورده بودند و خوابیده بودند و با همدیگه کامل آشنا شده بودند ولی بعد از مدتی همه چی براشون کسل کننده شد ، طوری که هیچ چیز جدیدی وجود نداشت ، حتی بند بند تن همدیگه رو می شناختن . دوباره "راه راهی" با خودش فکر کرد که زندگی چیزی بیشتر از این باید باشه . به خاطر همین دوباره تصمیم گرفت که بالا رفتن از ستون رو تجربه کنه ، ولی "زردی " سعی داشت که جلوش رو بگیره چون می گفت که ما هم عشقمون به همدیگه رو داریم و هم زندگی راحت در کنار همو . "راه راهی" برای چند روزی متقاعد شده بود ، ولی هر روز کنار ستون ها می رفت و اون ها رو نگاه می کرد و نمی تونست از فکر بالا رفتن بیرون بیاد . تا اینکه یه روز که کنار ستون ایستاده بود ، کرمی از بالای ستون رو زمین افتاد و در حالی که نفس های آخرش رو می کشید گفت: بالای ستون ... فقط اونها می تونن ببینن ... فقط پروانه ها . بعد از این ماجرا بود که "راه راهی " تصمیم گرفت که حتما بالا بره تا ببینه قضیه چیه . برگشت و از "زردی" خداحافظی کرد و اون رو با چشم های گریون تنها گذاشت ، در حالی که "زردی" با چشم گریون و دلی شکسته ، می گفت نرو.
"زردی" روزها میومد و کنار ستون می ایستاد تا خبری از عشقش بشه ولی روزها می گذشت و خبری نبود که نبود . یه روز که داشت تو چمنزار راه می رفت ، رسید به کرمی که داشت دور خودش پیله می بافت . خواست بهش کمک کنه تا از تارها نجات پیدا کنه ، ولی اون کرم بهش گفت که نباید این کارو کرد و هر کرمی برای پروانه شدن باید خودش رو تو پیله قرار بده . "زردی" که برای اولین بار بود همچین چیزی رو می شنید و می دید ، نمی تونست منظور کرم رو درست بفهمه ولی با کمک اون و راهنماییهاش ، "زردی " هم پیله ای دور خودش ساخت و رفت تا بخوابه و پروانه شدن ر وتجربه کنه.، ولی با این ترس که اگه "راه راهی" برگرده و اونو تو خونه پیدا نکنه چی میشه ؟
"راه راهی" داشت از ستون بالا می رفت ، روزها گذشته بود و هنوز به بالا نرسیده بود ، بعد از تلاش زیاد که رسید ، از چیزی که می دید تعجب کرد . اون بالا خبری نبود ، فقط دور ستونی که اون قرار داشت ، ستون های دیگه ای هم بودند که همه سر به فلک کشیده بودند و هزاران هزار کرم روی هم می لغزیدند و همدیگه رو زیر پا می گذاشتند تا به اون انتهایی که خودشون فکر می کنن برسن ، در حالی که همش پوچ بود . تازه فهمیده بود که اون کرمی که از رو ستون افتاده بود پایین و مرده بود ، به خاطر هل دادن بقیه بود که از بالا پرتش کرده بودن تا خودشون جای اون رو بگیرن و ببینن که بالا چه خبره . با خودش فکر می کرد که شاید حق با "زردی" بود ، نباید اونو تنها می گذاشت ، باید با عشق به همدیگه زندگیشون رو ادامه می دادن. در این فکر بود که لایه های پایینی کرم ها ، به اون ها فشار آوردن تا اونا رو از رو خودشون بردارن و بیان بالا . در این حین که داشت همه ی دنیا جلوی چشاش تاریک می شد ، یه دفعه موجود درخشان بالدار زردی رو دید که به سمتش داره پرواز کنان میاد و قبل از اینکه "راه راهی " از اون بالا سقوط کنه می خواست که اونو از اون تو در بیاره ، ولی "راه راهی" پای اون رو نگرفت و خودش رو عقب کشید ، چون براش اون موجود خیلی غریبه بود . موجود زرد هم به ناراحتی نگاش کرد و گذاشت که "راه راهی " ازش فاصله بگیره . "راه راهی" یه دفعه یاد حرف کرمی افتاد که مرده بود : فقط پروانه ها... پس حتما این یه پروانه هست. بعدش سعی کرد که از ستون ، به تنهایی پایین بیاد . در طول راه یاد چشمای موجود زرد میفتاد . یه جورایی براش آشنا بود . دوباره اون موجود زرد اومده بود . این دفعه "راه راهی" از اون فرار نکرد . تو چشمای اون داشت عشق رو می دید.
این دفعه "راه راهی" سعی کرد که از ستون با دقت پایین بیاد ، چون فهمیده بود که درون هر کرمی ، پروانه ای هست . به خاطر همین به چشم همشون نگاه می کرد و سعی می کرد هیچکدوم رو لگد نکنه. بالاخره یه روزی ، به پایین ستون رسید.
خسته و غمگین ، به محل قدیمی رفت تا شاید "زردی" رو اون جا پیدا کنه ولی خبری نبود و از خستگی خوابش برد. وقتی بیدار شد ، دید که اون موجود زرد داره با بالهاش اونو باد می زنه تا خنکش بشه. "این یه رویاست؟" اما اون موجود رویایی ، حقیقت داشت . با شاخک هاش و راه رفتنش به "راه راهی " فهموند که دنبالش بره . پروانه اون رو به جایی برد که پیله اش قرار داشت سعی کرد که با حرف زدن به "راه راهی" بفهمونه که چیکار باید بکنه تا اون هم پروانه بشه ، ولی "راه راهی" زبون پروانه رو نمی فهمید . پس "راه راهی " آروم به حرکات پروانه نگاه کرد تا منظورش رو بفهمه و اینطوری شد که اون هم برای خودش پیله ای ساخت و رفت تا پروانه بشه.
تا اینکه "راه راهی" پروانه شد و به پروانه ی زرد رسید .

لینک دانلود کتاب به زبان انگلیسی

(31) دلیل عشق پاک من

2009-03-26T01:34:00.004+04:30

حدود دو هفته ی پیش بعد از یک سال و سه ماه ، سینما رفتم . فیلم "ستاره می شود" .
یاد پارسال افتاده بودم ، آخرین باری که سینما رفته بودم . با "م" بود . آخرای پاییز بود. اومده بود پیشم . از صبح بیرون می چرخیدیم و باهم بودیم . بعد از ظهر هوا تقریبا داشت سرد می شد ، واسه همین تصمیم گرفتیم که بریم سینما تا هم سردمون نشه و هم این که بیشتر باهم باشیم . رفتیم فیلم "کلاغ پر" . روز خیلی خوبی بود . به من که پیشش خیلی خوش گذشته بود .
هفته ی قبلش باهم رفته بودیم دربند . سوار تله سیژ شدیم . چقدر عکس انداختیم . روی تله سیژ ، کنار آبشار ، رو کوه ...هنوز عکسای اون موقع رو که نگاه میکنم ، دلم براش تنگ میشه . همش می گم کاش می شد که زمان به عقب برگرده . دلم لک زده واسه بودن با "م" .
یاد روزی افتادم که به دوستام معرفیش کردم و به خودم می بالیدم از اینکه تو زندگیم ، همچین کسی رو دارم.
یاد روزی که منو به دوستاش معرفی کرد و می گفت خیلی خوشحاله از این که با منه.

کاش بدونی ماتمه دنیام ، بی تو فقط گریه می خوام
کی می دونه این حسرتا چه کرده با روز و شبام
تو زندگیم یه دنیایی
یه کابوسم ، تو رویایی
یه پاییزم ، تو بهاری
من یه مرداب ، تو دریایی

یاد اون روزی افتادم که مریض شده بودم ولی به خاطر این که ناراحت نشه ، چون بهش قول داده بودم ، رفتم پیشش . ناهاری که باهم خوردیم رو هیچ وقت یادم نمی ره . یکی از بهترین روزای عمرم بود ، چون حس می کردم با کسی هستم که واقعا منو دوست داره ، منم دوستش دارم . شبش هم که باهم رفتیم دربند و چند تا از دوستام هم اومدن . هوا سرد بود و دوست داشتم که به بهونه ی گرم شدن ، بغلش کنم .
یاد اون روزی افتادم که باهم رفتیم توچال . دست همدیگه رو گرفته بودیم و راه می رفتیم . بقیه هم یه جوری نگامون می کردن انگار که دست گرفتن ، جرمه . رفتیم و نشستیم رو تپه ، رو به شهر . عصر بود . بانجی جامپینگ رو نگاه می کردیم . بهش گفتم که منم دوست دارم از اون بالا بپرم پایین . هیجانش رو خیلی دوست دارم .
یادم نمی ره . هیچ وقت یادم نمی ره.
تو این یک سال و سه ماه ، کارم شده مرور این خاطرات . حتی چند بار به یادش ، تنهایی رفتم توچال ، رفتم دربند و سوار تله سیژ شدم . مثل دیوونه ها ، تنهایی به خاطرات گذشته سفر می کردم تا شاید حالم بهتر بشه . تا شاید بتونم کنار بیام . کنار بیام با نبودنش . ولی نشد . نشد که اون رو هم تو خاطرات ، به گذشته بسپارم .
همونطور که تو این یک سال و سه ماه ، عکسش همیشه همراهم بوده و با دیدنش آروم می شدم ، خودش هم همیشه با منه .
هنوزم با منه . تو وجودمه .

بزن بارون که دلگیرم
دارم این گوشه می میرم
بزن بارون که دلگیرم
دیگه آروم نمی گیرم
حالا که خسته و تنهام ، حالا که اون دیگه رفته
می فهمم تازه این دردو ، چقدر تنها شدن سخته
بزن بارون که عشقه اون هنوز توی نفسهامه
دلیل عشق پاک من ، بلور سرد اشکامه
ببار شاید که برگرده ، تو قلبی که پر از درده
ببین از وقتی اون رفته ، چقدر دستای من سرده
ببار شاید که برگرده ، تو قلبی که پر از درده
ببین از وقتی اون رفته ، چقدر دستای من سرده
بزن بارون
بزن بارون

(30) وقتی به من فکر می کنی ، حس میکنم از راه دور

2009-03-20T12:09:00.010+03:30

عيده و امسال

عيدی ندارم

گذاشتی رفتی عزيزم ، من بی قرارم

عيده و امسال

تنهای تنهام

به جای عيدی ، عزيزم ، من تو رو می خوام

از وقتی رفتی غمگينه خونه ، گريه ام می گيره با هر بهونه

رفتی و موندم با اين همه درد ، هرگز نميشه فراموشت کرد

الان که دارم این متنو می نویسم ، تقریبا 3 ساعت مونده به تحویل سال نو.
چند روزه دارم به این قضیه فکر می کنم که امسال رو چطوری گذروندم ، چقدر تونستم پیشرفت کنم ، چه کارایی رو نتونستم انجام بدم و ...
خوشحالم ، خوشحالم از این که امسال هم تونستم سال خوبی رو برای بقیه ، برای خانواده ام ، برای اطرافیانم ایجاد کنم.
درسته خودم به بعضی چیزایی که همیشه می خواستم ، هنوز هم نرسیدم ، ولی خوب ، بازم سعیمو می کنم.
این روز آخر سالی ، دلم خیلی می خواست یکی رو داشته باشم –واسه خودم داشته باشم- که تا سال تحویل شد ، اول از همه عید رو به اون تبریک بگم . یکی رو داشته باشم که بدونم هستش تا سال جدید رو هم با انگیزه ی بودن اون در کنارم ، به بهترین نحو بگذرونم . یکی که تمام احساسم مال اون باشه و همه ی احساسش مال من . یکی که با بودنش ، همه ی نبود های زندگیم رو از یاد ببرم .
خوب ...
جای همه ی این نبودن ها رو فقط دوست داشتم که "م" بگیره . فقط من باشم و اون . تمام لحظه هام رو با اون پر کنم .
درسته که نیست تا این لحظه ها رو ببینه –تنهایی هامو- ولی هنوزم تمام لحظه هام رو با یاد اون پر می کنم .
به قول یه دوست ، یه روز که بیای ، گوشِت رو چنان می پیچونم که نامهربون
این همه مدت کجا بودی؟؟؟
.
.
.
امیدوارم ، امیدوارم به آینده

باید تو رو پیدا کنم ، شاید هنوزم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
با این که بی تاب ِ منی ، بازم منو خط می زنی
باید تو رو پیدا کنم ، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل ِ من ، می تونه آرومت کنه
اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه
دلگیرم از این شهر سرد ، این کوچه های بی عبور
وقتی به من فکر می کنی ، حس میکنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها ، سوی چشامو می بره
عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره
باید تو رو پیدا کنم ، هر روز تنهاتر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پر پر کنی
محکم بگیرم دستتو ، احساسمو باور کنی
پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی
محکم بگیرم دستتو ، احساسمو باور کنی

(29) تولدی دوباره

2009-03-19T23:46:00.002+03:30

من
پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبی
می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگینی
که شب از یک بوسه می میرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد
.
.
.
و شاهزاده ی دلتنگی را می شناسم
که به امّید خورشید آرزوها
سحر هنگام ، هر روز
بر صخره ای در جوار اقیانوس می ایستد
و انتظارش او را تا به فردا می کشاند
شاهزاده ی دل تنگی که
منتظر بوسه ی عشق خواهد ماند
تا بچشد طعم تولدی دوباره را

(28) آرزوی من اینست

2009-03-17T23:22:00.006+03:30

امشب ، اولین باری بود که چهارشنبه سوری رو بیرون نرفتم و خونه موندم .
خیلی وقته که اینجوری شدم . وقتی با دیگران هستم ، می گم ، می خندم ، باهاشون همراه می شم ولی ...
ولی شاد نیستم . هیچ کس هم اینو نمی تونه درک کنه . یه چیزی رو سینه ام سنگینی می کنه . یه چیزی تو دلم هست که سنگینیش باعث میشه از زندگیم ، راضی نباشم . شاد نباشم .
خودم می دونم چمه.
واسه همین ترجیح می دم که بیشتر با خودم خلوت کنم و تو تنهایی هام و فکرام ، زمان رو بگذرونم.
امروز هم حال و حوصله ی بیرون رفتنو نداشتم . فکرم پیش اون بود و اینکه الان با کیه ، چیکار می کنه؟؟؟
نمی دونم آخر وعاقبت این دل دیوونه چی میشه ولی خوب ،
هنوزم امیدوارم.

آرزوی من اینست که دو روز طولانی
در کنار تو باشم ، فارغ از پشیمانی
آرزوی من اینست یا شوی فراموشم
یا که مثل غم هر شب ، گیرمت در آغوشم
آرزوی من اینست که تو مثل یک سایه
سر پناه من باشی ، لحظه ی ِ تر ِ گریه
آرزوی من اینست نرم و عاشق و ساده
همسفر شوی با من ، در سکوت یک جاده
آرزوی من اینست هستیه تو من باشم
لحظه های هوشیاری ، مستیه تو من باشم
آرزوی من اینست تو غزال من باشی
تک ستاره ی روشن ، در خیال من باشی
آرزوی من اینست در شبی پر از رویا
پیش ماه و تو باشم ، لحظه ای لب دریا
آرزوی من اینست از سفر نگویی تو
تو هم آرزویی کن ، اوج آرزویی تو
آرزوی من اینست مثل لیلی و مجنون
پیروی کنیم از عشق ، این جنون بی قانون
آرزوی من اینست زیر سقف ِ این دنیا
من برای تو باشم ، تو برای من ، تنها
آرزوی من اینست
آرزوی من اینست
آرزوی من اینست
آرزوی من اینست
آرزوی من اینست زیر سقف ِ این دنیا
من برای تو باشم ، تو برای من ، تنها
آرزوی من اینست
آرزوی من اینست

(27) سخت ولی شیرین

2009-03-16T22:39:00.002+03:30

نفسم داشت بند میومد ، وقتی بعد از این همه مدت دیدمش.
حس خیلی شیرینی بود.
نمی دونستم از چی باید صحبت کنم. اصلا چطور باید شروع به صحبت کنم.
خیلی دلم براش تنگ شده بود . خیلی . دوست داشتم همونطور فقط نگاش کنم و چیزی نگم.
43 دقیقه بود که باهم بودیم . نمی تونستم ازش جدا بشم. می خواستم ساعت ها پیشش بشینم .
ولی...
ولی می دونستم که اون توی رابطه هست . نمی خواستم دیدن من ، براش مشکلی ایجاد بکنه.
برای همین ازش خواستم که برگردیم.
خیلی سخت بود.
جدا شدن ازش خیلی سخت بود.

(26) MY ALL

2009-03-13T20:57:00.005+03:30

قلبم داشت از جاش در میومد
وقتی بعد از یک سال و دو ماه
صداشو شنیدم

MY ALL

I am thinking of you
In my sleepless solitude tonight
If its wrong to love you
Then my heart just wont let me be right
cause Ive drowned in you
And I wont pull through
Without you by my side

Id give my all to have
Just one more night with you
Id risk my life to feel
Your body next to mine
cause I cant let go on
Living in the memory of your song
Id give my all for your love tonight

Baby can you feel me
Imagining Im looking in your eyes
I can see you clearly
Vividly emblazoned in my mind
And yet youre so far
Like a distant star
Im wishing on tonight

Id give my all to have
Just one more night with you
Id risk my life to feel
Your body next to mine
cause I cant let go on
Living in the memory of your song
Id give my all for your love tonight

(25) تموم زندگیم اینه

2009-03-08T22:27:00.009+03:30

فکر نمی کردم ، تصمیمی که گرفتم ، آخر و عاقبت اینطوری داشته باشه . به خیال خودم ، بعد از دو ماه که کنکورمو بدم ، همه چی مثل روز اولش می تونه بشه . به خاطر همین ، علت کارمو به کسی نگفتم.
با بهونه ی اینکه نمی تونم با کسی باشم و دیگه هیچ حسی به آدم ها ندارم از "م" جدا شدم ولی یادمه آخرین حرفی که بهش زدم این بود :
"من با تو هیچ مشکلی ندارم ، اگه روزی بخوام با کسی رابطه داشته باشم ، تو تنها کسی هستی که واقعا می خوام."
از دوستام می شنیدم که بهشون گفته بود که فکر می کنم به خاطر کنکورش داره رابطه مون رو قطع می کنه . وقتی دوستام بهم این موضوع رو گفتن ، بهشون گفتم که نه ، دلیلم اینه که نمی خوام با کسی باشم و دیگه هیچ حسی به هیچ کسی ندارم.
اما تو دلم می گفتم خودش باید از آخرین حرفی که بهش زدم ، منظورمو گرفته باشه.
نمی تونستم ازش بخوام که منتظر بمونه ، فکر می کردم که اگه همچین چیزی رو بخوام ، تو اون فاصله ی مونده به کنکور ، شاید دوباره رابطه مون زیاد بشه و نتونم جلوی احساسم رو بگیرم و دوباره به درسم نرسم .
هزار و یک فکر دیگه مثل این ، باعث شد که اون تصمیم عجولانه رو بگیرم .
چند وقت پیش ، آخرین sms هامون رو داشتم می خوندم ، فکر می کردم شاید از sms ها هم منظور منو از این کارم بفهمه :

M 2007.12.24 ) Salam chetori? Khosh migzare? Khabari azatun nist! Sayatun sangin shode,everythings ok? m

A 2007.12.24 ) Salam "M" jun. Chetori to? Khubi? Inja hame chi mamuliye. To chikara kardi? a

M 2007.12.24 ) Manam khubam,ey migzare,delam yeho vasat tang shod

A 2007.12.24 ) Barat arezuye behtarinha ro daram. Hamishe shad o movafagh bashi

M 2007.12.24 ) Merci,same to u. sweet dreams. G'night

A 2007.12.24 ) Ghorbunet. To ham shabe khubi dashte bashi duste khubam

M 2008.1.6 ) Ahange sorry e Madonna ro age dari gush kon

A 2008.1.6 ) Na nadaram. Az unmoghe ta hala daram miterekam o gerye mikonam. Fekr nemikardam 2aye kheyreto azam begiri. Be khoda nemikhastam narahatet konam. Kheyli vasam mohemmi. Delam mikhad dad bezanam be khoda nemikhastam azam narahat beshi. Be khoda niyyatam in nabud. Dust nadaram narahat bebinamet

M 2008.1.6 ) Na azizam man duset daram vali heyf ke khodet hame chio kharab kardi,alanam behet migam man ishalla movafagh bash man mibakhashamet omidvaram khoda ham bebakhshatet, belakhare manam khodai daram

A 2008.1.6 ) Midunam be khatere man kheyli kara kardi. Faghat mikham to ham beduni ke har kari kardam vase in bud ke duset dashtam o daram o khaham dasht

M 2008.1.6 ) bacheha shokhi shokhi be gonjeshka sang mizanan vali gonjeshka jedi jedi mimiran.adama shokhi shokhi beham zakhm mizanan vali ghalba jedi jedi mishkanan.to shokhi shokhi be man labkhand zadi man jedi jedi asheghet shodam.to ham ye rozi shokhi shokhi tanham gozashti vali man jedi jedi bi to mimiram. Omidvaram yeruzi betunam bavar konam ke to ham dusam dashti. garche fayedei nakhahad dasht, u wake up one day but it will be too late! m

A 2008.1.6 ) Shayad hichvaght dalile kare mano nafahmi, vali omidvaram dust dashtane man barat ye ruzi ashkar beshe

یه روزی بهم گفت:

يه روزی قدرمو ميدونی كه ديره ، روزی كه كسی سراغت نمی گيره

يه روز می دونی من كی و چی بودم ، روزی كه از نبودنم غصه ات مي گیره

باشه خوبم از كنارت ساده مي رم ، با وجود اينكه می دونم می ميرم

به خدا قدرمو می دونی يه روزی ، روزی كه از تو جدا می شه مسيرم

قدرمو ميدونی يه روز ، يادم میفتی شب و روز

صدام تو گوشت می پيچه ، مثل يه آه سينه سوز

حسرت يك لحظه نگام ، دلتنگ می شی بدجور برام

اون روزها دور نيست به خدا ، حتی به خوابت نميام

يه روزی قدرمو می دونی كه ديره ، اسم من از توی لحظه هات نمی ميره

ديگه نيستم اون شبهای پر ستاره ، وقتي كه دلت بهونه مو می گيره

اما اون روز خدا كنه نباشه ، نشنوم از رفتن من غصه داری

من می بينم اون شبايی رو كه ديگه ، واسه گريه شونه هامو كم ميار ی

و بعدش...

بعدش همه چی خراب شد .

دوستیمون به هم خورد .

ارتباطمون قطع شد.

و همه اش به خاطر حرفایی بود که فهمیده بودم در مورد من زده شده . همه فکر می کردن به خاطر "ک" که یکی از دوستای قدیمیم بود از "م" جدا شدم و این حرفا رو به "م" هم گفته بودن . چند بار خودش این قضیه رو از من پرسید ولی من باز هم بهش گفتم که اگه روزی قرار باشه با کسی باشم ، فقط با اون خواهم بود .

از دوستام حالشو می پرسیدم ، برای یه لحظه دیدنش آروم وقرار نداشتم . ولی می شنیدم که به دوستام گفته حتی نمیخواد دیگه منو ببینه ، چون فکر می کرد که به خاطر "ک" ازش جدا شدم.

چند هفته ای گذشت و هیچ ارتباطی بین ما نبود .

اتفاقاتی که افتاده بود باعث شد که همه چیز به هم بریزه . زندگی من . زندگی اون . پشیمون بودم . پشیمون. پشیمون که چرا علت کارمو بهش نگفتم .

می خواستم براش همه چی رو توضیح بدم . علت کارم رو بگم . میخواستم ببینمش ولی دوستام گفتن که حاضر نیست منو ببینه .

و بعد از اون هم نتونستم ببینمش.

"ک" که یکی از دوستای قدیمیم بود ، عاشق پسری شده بود ولی متاسفانه ارتباطشون ادامه پیدا نکرده بود و اون هم زیاد حال خوشی نداشت. یه روز از دوستم شنیدم که بهش گفته می خواد با من رابطه ای قدیمی رو دوباره شروع کنه.

هیچ وقت یادم نمی ره ، وقتی این حرف رو شنیدم ، جلوی دوستام به گریه افتادم . خیلی جلوی خودمو گرفتم که گریه ام نگیره . آخه هنوز "م" رو دوست داشتم ، ولی اون دیگه نمی خواست منو ببینه.

بعد از چند مدت ، خود "ک" اومد و با من صحبت کرد. همه چیزمو از دست رفته می دیدم . احتیاج به یه همدرد داشتم ، می دونستم که اون هم یکی رو دوست داره ، واسه همین گفتم شاید بتونیم همدرد خوبی واسه هم باشیم . پیشنهادش رو قبول کردم.

بعضی وقت ها که من و "ک" پیش هم بودیم ، هردومون به گریه میفتادیم . اون به خاطر عشقش و من هم به خاطر عشقم ، ولی مجبور بودیم که با نبودن اون ها کنار بیایم . حتی سعی کردم بدون این که "ک" بفهمه ، برم و با اون کسی که "ک" عاشقش بود صحبت کنم تا رابطه شون درست بشه ، این کار رو هم کردم ولی نتونستم کاری رو از پیش ببرم . بودن با "ک" چند ماه بیشتر طول نکشید ، چون نمی تونستم رابطه ای رو که هیچ احساسی توش نیست ، ادامه بدم . فقط وقت گذرونی بود، به خاطر همین از هم جدا شدیم .

شنیده بودم که "م" داره با یه نفر ارتباط تازه ای رو شروع می کنه ، دلم می خواست برم و جلوش رو بگیرم ، بهش بگم که تو این چند ماه نتونستم حتی یه لحظه هم فراموشش کنم ، ولی باز شنیدم که نمی خواد منو ببینه .

و ...

الان 8 ماه از اون موقع گذشته و هنوزم که هنوزه نتونستم فراموشش کنم . تو این مدت با آدم های خیلی خوبی آشنا شدم ولی نتوسنتم با هیچ کدوم ارتباط برقرار کنم چون تو همه جا و همه کس ، دنبال "م" می گشتم.

خودمم میدونم که همه ی این اتفاقات ، اشتباه خودم بوده ، به خاطر همین هم هست که تک تک لحظه هایی که میگذره ، خودمو سرزنش میکنم .

کاش می تونستم فقط یک بار ، فقط یک بار دیگه ببینمش و بهش بگم که هیچ وقت نبوده که دوستش نداشته باشم . هیچ وقت نبوده که نخوام باهاش باشم . هیچ وقت نبوده که از دلم بیرون رفته باشه .

کاش...

چند وقت پیش ، از دوستم حالشو پرسیدم . گفتش که حالش خوبه و متاهله . نمی دونم چی شد که نتونستم جلوی خودمو بگیرم و حقیقت رو به دوستم گفتم . گفتم که تو این مدت فقط به اون فکر می کردم . بهش گفتم .

اون هم گفت که باید از فکرش بیرون بیام . چون متاهله .

می خواستم بهت بگم چقدر پریشونم

دیدم خود خواهیه ، دیدم نمی تونم

تحمل می کنم بی تو به هر سختی

به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی

به شرطی بشنوم دنیات آرومه

که دوسش داری ، از چشم هات معلومه

یکی اونجاست شبیه من ، یه دیوونه

که بیشتر از خودم ، قدرتو می دونه

چیکار کردی که با قلبم به خاطر تو بی رحمم

تو می خندی ، چه شیرینه گذشتن

تازه می فهمم ، تازه می فهمم

تو رو می خوام ، تموم زندگیم اینه

دارم می رم ، ته دیوونگیم اینه

نمی رسه به تو حتی صدای من

تو خوشبختی ، همین بسه برای من

آره ، گفت که باید از فکرش بیام بیرون .

اگه می تونستم این کارو بکنم که تو این یک سال می کردم ، ولی نتونستم . نتونستم به کس دیگه ای غیر از اون فکر بکنم .

دیگه تصمیممو گرفتم . نه خودم رو اذیت کنم و نه کس دیگه ای رو .

تصمیم گرفتم که با خاطرات گذشته ، با فکر "م" زندگی کنم . شاید هیچ وقت نتونم بهش برسم ولی خوب همین که تو تنهایی هام ، من و اون باهم هستیم ، برام کافیه . خود این هم برام شیرینه. بودن با فکرش .

گریه نمی کنم نه اینکه سنگم ، گریه غرورمو به هم می زنه

مرد برای هضم دلتنگیاش ، گریه نمی کنه ، قدم می زنه

گریه نمی کنم ، نه اینکه خوبم ، نه اینکه دردی نیست ، نه اینکه شادم

یه اتفاق نصفه نیمه ام که ، یهو میون زندگی افتادم

یه ماجرای تلخ ناگزیرم ، یه کهکشونم ولی بی ستاره

یه قهوه که هرچی شکر بریزی ، بازم همون تلخی ناب و داره

اگر یکی باشه منو بفهمه ، براش غرورمو به هم می زنم

گریه که سهله ، زیر چتر شونش ، تا آخر دنیا قدم می زنم

گریه نمی کنم نه اینکه سنگم ، گریه غرورمو به هم می زنه

مرد برای هضم دلتنگیاش ، گریه نمی کنه ، قدم می زنه

گریه نمی کنم ، نه اینکه خوبم ، نه اینکه دردی نیست ، نه اینکه شادم

یه اتفاق نصفه نیمه ام که ، یهو میون زندگی افتادم

ولی من هم گریه کردم.

(24) مثل همون خواب سیاه

2009-03-07T23:52:00.001+03:30

خواب دیدم از تو دور شدم ، وای که عجب خواب بدی
گفتم بیا باهم بریم ، گفتی که راهو بلدی
هر چی صدات کردم نرو ، اما به جایی نرسید
یکی یه جا فریاد می زد: دیوونه از قفس پرید
صبح که رسید بیدار شدم ، دیدم یه نامه روی در
نوشته بودی که سلام ، مدتی رو میرم سفر
بغضی نشست توی گلوم ، خوابم یا این حقیقته
بازم صدات کردم ولی ، دیدم سکوت جوابته

گفتم که شاید این سفر ، تموم میشه همین روزا
دوباره باز میبینمش ، چه خوش خیال بودم خدا
ساعت و لحظه هام گذشت ، چشمام به کوچه خیره بود
من منتظر بودم بیاد ، خیلی دلم تنگ شده بود
روزا مثل دیوونه ها ، پرسه زنون تو کوچه ها
شبا یه گوشه از اتاق ، گریه و آه بی صدا
مثل همون خواب سیاه ، رفت و منو تنها گذاشت
گفتن این قصه ی تلخ ، ارزش خوندنو که داشت

خواب دیدم از تو دور شدم ، وای که عجب خواب بدی
گفتم بیا باهم بریم ، گفتی که راهو بلدی
هر چی صدات کردم نرو ، اما به جایی نرسید
یکی یه جا فریاد می زد: دیوونه از قفس پرید

ادامه دارد...

(23) WILL & GRACE

2009-01-31T22:41:00.005+03:30

پارسال همین موقع ها بود که داشتم کانال ها رو بالا پایین می کردم که یهو یه سریالی منو جذب خودش کرد. یه سریال کمدی بود تو مایه های "friends" که البته بیشتر ماجرا روی دو شخصیت اصلی پسر ، رقم می خورد و همین باعث شد که من کنجکاوانه پی گیر بشم تا ببینم ماجرا از چه قراره و ... بعععله ، درست حدس زده بودم.
بعد از گذشت یک سال ، هنوز دارم سریال رو نگاه می کنم و باهاش کلی حال می کنم.
ماجرای سریال حول چهار شخصیت اصلی رقم می خوره . دو دختر و دو پسر ، که دو پسر ِ سریال ، ه/م/ج/ن/س/گ/ر/ا هستند و اون دو دختر هم دوست های صمیمیشون هستند.
یکی از پسر ها به اسم will ، با یکی از دختر ها به اسم grace هم خونه هست . will وکیلی زبردسته و همه ی اطرافیانش هم می دونن که اون چه گرایشی داره . grace به شدت از will خوشش میاد ولی چون گرایش will رو میدونه ، مجبوره این قضیه رو تحمل کنه . ( من که عاشق این دو تا هستم ، will که کلی خوش تیپ و خوشگله و grace هم که کلی شیطونه و جذاب)
شخصیت دوم پسر سریال ، jack ، کسی هست که بیکاره و صبح تا شب ، date می ذاره و کلی پر انرژی و سرحاله و همینطور یه جورایی هم از will خوشش میاد.
شخصیت دوم دختر سریال، karen ، آدمی مایه داره که به شدت مغروره و چون با grace همکاره ، همیشه بهش گیر میده.

اتفاقاتی که برای این چهار شخصیت میفته ، کلی ماجراهای خنده دار به وجود میاره که باعث میشه دیدن این سریال اصلا آدم رو خسته نکنه . شاید جالب باشه بدونید که در یک قسمت این سریال ، شهره آغداشلو هم به عنوان بازیگر مهمان ، حضور داشته .
کسایی که ماهواره ی ترک دارن ، میتونن این سریال رو شنبه ها و یک شنبه ها ساعت هفت و نیم عصر از کانال TNT مشاهده کنن و حالشو ببرن.
این سریال از هشت فصل تشکیل شده که هر فصلش تقریبا 22 قسمت هست . با اینکه پخش این سریال تموم شده ولی طرفدارای زیادی رو در کل جهان پیدا کرده و بیشتر به این خاطره که به موضوع ه/م/ج/ن/س/گ/ر/ا/ی/ی از دیدی مثبت و طنزگونه نگاه کرده که شخصی مثل will نه تنها از این قضیه خجالت نمی کشه ، بلکه مایه ی افتخار خودش و اطرافیانش هم هست . همینطور دوستانش هم از اون و عقیده اش حمایت می کنن.
آدرس سایت اصلی فیلم رو هم در زیر براتون قرار می دم که می تونید عکس های این چهار نفر رو اونجا ببینید و همچنین اطلاعات بیشتری راجع به این مجموعه پیدا کنید :
WILL & GRACE

(22) پشیمونی مثل غصه می مونه ، تموم خنده هاتو می سوزونه

2009-01-24T16:06:00.007+03:30

14 ماه از اون اتفاق می گذره .
اتفاقی که می تونست نتیجه ی دیگه ای تو زندگی من و "م" به جا بگذاره.
.
.
.
همه چیز از 14 ماه پیش شروع شد .
از طریق یه دوست مشترک ، همدیگه رو می شناختیم ولی فرصتی پیش نیومده بود تا همدیگه رو از نزدیک ببینیم و صحبت کنیم ، تا اینکه این فرصت پیش اومد.
بعد از اولین صحبت ، قرار شد که همدیگه رو ببینیم و بعد از دیدن ، اگه نظر هر دومون مساعد بود ، برای داشتن یه رابطه ی پایدار ، برنامه ریزی مربوطه رو انجام بدیم.
تا اون روز فقط یکی دو تا از عکساش رو دیده بودم ، و فکر می کردم که از اون آدم هایی باشه که بتونم روش حساب کنم.
تا اینکه همدیگه رو دیدیم … ازش خوشم اومد.
حس خوبی داشتم ولی احساس می کردم که حسم اونقدر کافی نیست تا به این زودی بخوام رابطه ای رو شروع کنم. به خاطر همین ازش خواستم که چند مدتی فقط همدیگه رو ببینیم و سعی کنیم با صحبت کردن بیشتر ، شناخت بیشتری به هم و احساسمون پیدا کنیم.
بعد از دو جلسه ، ازم خواست که باهم شروع به ت.ر.ا.ی بکنیم .
منم دوست داشتم که باهاش به جلو برم ، به خاطر همین پیشنهادش رو پذیرفتم و مدت یک ماهه ای رو هم برای این کار در نظر گرفتیم ولی ازش خواستم که در آخر این مدت ، اگه یکی از ما دو تا نتونست به این رابطه ادامه بده ، از دستش ناراحت نشیم و دوستیمون ادامه پیدا کنه.
قبول کرد.
مشکلی داشتم که با گذشت زمان ، روز به روز ، خودش رو بیشتر نشون میداد و من رو دچار سردرگمی می کرد .
دو ماه بعد کنکور داشتم و باید قبول می شدم، چون در غیر این صورت ، مجبور بودم سربازی برم و تو اون شرایط حتی رابطه ای رو هم نمی تونستم دیگه با کسی داشته باشم . همچنین اگه قبول نمی شدم ، زندگیم رو از دست رفته میدیدم ، چون واسه آینده ام کلی برنامه ریزی کرده بودم و می خواستم که همه چی درست پیش بره.
به خاطر همین مجبور بودم فقط به درس فکر کنم .
شرایط درسیم رو به "م" گفته بودم و ازش خواسته بودم که تو این مدت ، کمی با شرایط هم کنار بیایم و ارتباطمون در حدی باشه که بتونم روی درس ، اونطوری که میخوام تمرکز داشته باشم.
ولی همه چیز اونطور که فکر می کردم پیش نرفت . ارتباط ما روز به روز بیشتر شد و همینطور احساسی که "م" به من داشت. من سعی می کردم که احساسم رو در حدی کنترل کنم که بتونم روی درسم تمرکز داشته باشم ولی نشد .
صبح ها که از خواب بیدار می شدم تا شب که دوباره بخوابم ، توی ذهنم همش به "م" و رابطه مون فکر می کردم . از یه طرف دوست داشتم با اون باشم و از طرف دیگه جلوی خودم رو می گرفتم .
تمرکزم رو از دست داده بودم و نمی تونستم طبق برنامه هام پیش برم . احساس می کردم که همه چی داره خراب میشه . استرس گرفته بودم . نمی دونستم چی کار باید بکنم .
تا این که … تصمیم خودم رو گرفتم . قبل از اینکه مدت یک ماهه تموم بشه ، بهش گفتم که نمی تونم این رابطه رو ادامه بدم . گفتم که هیچ مشکلی باهاش ندارم و اگه قرار باشه که با کسی باشم ، دوباره دوست دارم که با اون باشم .
ازش خواستم که از هم جدا شیم ولی بهش نگفتم که علتش چیه .
فکر می کردم بهترین راه ، همینه .
با ناراحتی از هم جدا شدیم .
درست 13 ماه پیش بود .
.
.
.
چند ماه بعد ، شنیدم که با کسی آشنا شده و رابطه شون رو شروع کردن.
و من منتظر بودم که جواب کنکور بیاد تا ببینم اگه قبول می شم ، همه چی رو به "م" بگم و ازش بخوام که دوباره باهم باشیم.
ولی انگار دیر شده بود .
الان … الان ، خیلی پشیمونم .
پشیمونم از اینکه موضوع رو بهش نگفتم و نخواستم که منتظر بمونه . احساس می کنم که فرصت داشتن یه رابطه ی خوب و شاید همیشگی رو هم از خودم و هم از اون گرفتم .
احساس می کنم کسی رو تو زندگیم از دست دادم که شاید مثل اون دیگه تو زندگیم پیدا نشه.
چون می دونم که واقعا دوستم داشت و میدونم که من هم واقعا دوستش داشتم .

فقط شرایط اون موقع نذاشت که بفهمم چه تصمیمی درسته؟

ولی الان میدونم.

الانی که خیلی دیره .

*******

کجایی که ببینی من هنوزم ، دارم تو حسرت چشات می سوزم
روز و شب دنبال یه راه چاره ام ، که بازم پامو تو قلبت بذارم
همش کلافه ام و تو فکر اینم ، که هرجوری شده تو رو ببینم
ببینم که بهت بگم ببخشید ، دلم حرف تو رو هیچ وقت نفهمید
یه وقتایی میام کنار خونه ، همون وقتایی که دارم بهونه
یه چند وقته بهونه ات و می گیرم ، حالم خرابه و دارم می میرم
غریبه ها نتونستن بفهمن ، یه ذره از دل و از حرفای من
پشیمونی مثل غصه می مونه ، تموم خنده هاتو می سوزونه
پشیمونم ، پشیمونم ، پشیمون
پشیمونم برات مغرور بودم
تو بودی و ولی با تو نبودم
تو بودی و من از تو دور بودم

کسی جاتو نمی تونه بگیره ، برای گفتن این حرفا دیره
می دونم که دیگه دوستم نداری ، ولی تو توی قلبم موندگاری
کسی جاتو نمی تونه بگیره ، برای گفتن این حرفا دیره
می دونم دیره و دیگه تمومه ، ولی چی کار کنم که آرزومه
دوباره تو بشی چراغ خونه ام ، منم پیشت باشم ، دردت به جونم
می دونم دیره و دیگه تمومه ، ولی چی کار کنم که آرزومه
یه وقتایی میام کنار خونه ، همون وقتایی که دارم بهونه
یه چند وقته بهونه ات و می گیرم ، حالم خرابه و دارم می میرم
پشیمونم ، پشیمونم ، پشیمون
پشیمونم برات مغرور بودم
تو بودی و ولی با تو نبودم
تو بودی و من از تو دور بودم

(21) دل

2008-12-17T15:46:00.004+03:30

دیشب خواب "ک" رو دیدم.
خواست که مسیر خونه رو باهم برگردیم .
تو مسیر خونه ، توی بازار پیاده شدیم و باز هم سراغ گل های مصنوعی رفت و یه شاخه خرید.
تو راه برگشت ، شروع کرد به گریه کردن.
به خاطر همه ی کارای گذشته اش ازم معذرت خواهی کرد و گفت که دست خودش نبوده.
خیلی پشیمونه.
از چشاش می خوندم که دوست داره باز هم باهم باشیم.
تو دلم می دونستم که هنوز نمی دونه از خیلی کارایی که کرده ، با خبرم. چون اگه می دونست ، دیگه نمی تونست توی چشام نگام کنه.
.
.
.
احساس می کنم که با دیدن خواب دیشب ، سبک تر شدم.
تونستم ببخشمش.
آخه هیچ وقت طاقت دیدن اشکاش رو نداشتم.
چون

قبلا
دوستش داشتم.

(20) دوست واقعی

2008-09-13T17:01:00.002+04:30

فرض کنید یه دوست خیلی صمیمی دارید که مورد اعتماد همدیگه هستین و این دوست صمیمیتون هم بی.اف.ی داره که خیلی خیلی بی.اف.ش رو دوست داره و بهش مطمئنه .
تو یکی از روزها می فهمید که بی.اف دوستتون ، بهش خیانت کرده و بدون اطلاع دوستتون با کس دیگه ای د.ی.ت گذاشته و چند ساعتی رو باهم گذروندن .
شما اینجا چیکار می کنید ؟
می رید و به دوستتون همه چی رو می گید تا بی افش ر وبهتر بشناسه یا اینکه به خاطر خراب نشدن رابطه شون ، چیزی به روتون نمیارید و ترجیح می دید اگه قراره دوستتون همچین چیزی رو بفهمه ، از زبون یکی دیگه بشنوه؟
.
.
.
این اتفاق برای من پیش اومده ، با کسی بودم که دوستام از د.ی.ت های پنهانیش خبر داشتن و هیچ موقع چیزی به من نگفتن مبادا که من از دست دوستام ناراحت بشم و به خاطر کسی که دوستش دارم ، اون ها رو کنار بذارم ؛ و بعدها وقتی که من خودم فهمیدم طرف مقابلم چه جور آدمی بوده ، ازش جدا شدم و از دست اون دوستام که قضیه رو می دونستن هم خیلی شاکی شدم که چرا قبلا چیزی بهم نگفته بودن .
مگه یه دوست واقعی اون کسی نیست که وقتی ببینه دوستش توی جهل و نادانیه و دارن از صداقت و اعتمادش سوءاستفاده می کنن ، بهش کمک کنه تا حقیقت رو بفهمه ؟
واقعا از دوستام این انتظارو داشتم که باید من رو از حقیقت موضوع آگاه می کردند .
.
.
.
اگه این قضیه در مورد اون ها اتفاق می افتاد و من از ارتباط پنهانیه دوست.دختر یا دوست.پسرشون آگاه می شدم ، حتما بهشون می گفتم تا تصمیم درستی در مورد طرف مقابلشون (و آینده شون) بگیرن چون دوست ندارم کسی از عاطفه و احساس دوستانم ، سوءاستفاده بکنه .

(19) یارم آرزوست

2008-09-03T15:25:00.001+04:30

یک حس قدیمی
به
یک دوست قدیمی
برای
یک ارتباط جدید
اما
نمی دونم که
الان کجاست
چیکار داره می کنه
آیا با کسی هست یا نه
...

(18) رفیق نیمه راه

2008-08-29T18:23:00.009+04:30

دیشب –بعد از مدت ها– خواب دیدم .

دیدم که اومده تا منو ببینه .

بغلم کرد و منو بوسید . کنارم دراز کشید و پشت به من کرد تا مثل همیشه از پشت بغلش کنم .

باور نمی کردم .

آخه ، خودم بهش گفته بودم که بره ، واسه همیشه بره .

چون بهم دروغ گفته بود .

ولی از این که می دیدم دوباره برگشته ، با اینکه به روش نمی آوردم ، خیلی خوشحال بودم .

دوباره اون حس قشنگ .

باور نمی کردم .

که هنوزم دوستش داشته باشم .

آخه هنوزم دوستش داشتم .

*******

رفیق ِ نیمه راه

مي دونستم که خودخواهي
مي دونستم دلت دوره
رفيق نيمه ي راهي

دل و حرمت شکستي تو ، اينه رسم وفاداري
دلم زخميه دنيا بود ، خيال کردم دوا داري

از همون اول مي ديدم که تو بغض من نبودي
تو رو با خودم مي ديدم ، اما تو يه سايه بودي
تو نگات عشقي نديدم که بشه به خاطرش مرد
کبر و خودخواهيه محضت ، مثل زالو دلمو خورد

دل و حرمت شکستي تو ، اينه رسم وفاداري
دلم زخميه دنيا بود ، خيال کردم دوا داري

مي دونستم
...

(17) مهستی ، روحش شاد

2008-07-27T23:55:00.003+04:30

تو آخرین طبیبی
که لحظه های آخر به داد من رسیدی
تو نوری از خدایی
که پیغام خدا را به گوش من رساندی
به روح من دمیدی
زیباترین بهاری
پایان انتظاری
برای من ِ تنها
تو یک حریم امنی
تو بهترین دوایی
برای خستگیهام

من کوله بار عشقو تا پای جان کشیدم
در زیر سایه های خوش باوری خزیدم
اما یه قلب ساده ، ندیدم که ندیدم
ندیدم که ندیدم
من از تکرار ِ حرف ِ دوستت دارم خسته ام
من به اون کس که باید دل ببندم بسته ام
دل ببندم بسته ام

تو آخرین طبیبی
که لحظه های آخر به داد من رسیدی
تو نوری از خدایی
که پیغام خدا را به گوش من رساندی
به روح من دمیدی
زیباترین بهاری
پایان انتظاری
برای من ِ تنها
تو یک حریم امنی
تو بهترین دوایی
برای خستگیهام

(16) همه ی دلخوشی من

2007-12-24T00:39:00.001+03:30

بدرقه

تو یک غروب ِ غم انگیز می رسی از راه
که می برند مرا روی شانه های سیاه

صدای گریه بلند است و جمله هایی هم
شبیه تسلیت و غصه و غمی جانکاه –

به گوش یخزده ام می رسد ، و فریادی
شبیه ِ حرمت ِ لا اله الا الله !

و چشم هام ، که چشم انتظار تو هستند !
( اگر چه منجمدند و نمی کنند نگاه )

و بغض می کُند آن جا جنازه ی من که
"تو" راهمیشه "نَفَس" می کشید و "خود" را "آه" !

چقدر شب که تو را من مرور کرده ام و
رسیده ام به : غزل ، گُل ، شکوفه ، دریا ، ماه !

بدون تو ، همه ی عمر من دو قسمت شد :
"دقیقه های تکیده" ، "دقیقه های تباه"

اگر چه متن بلندی ست درد دل هایم
سکوت می کنم و شرح ِ قصه را کوتاه –

که باز جمعه رسید و نیامدی و شدند
"غروب ِ جمعه" و "مرگ" و "وجود ِ من" همراه!

برای بدرقه ی نعش من بیا ( هر روز )
که کار من شده سی بار مرگ (در هر ماه )

و کُل ِ دلخوشی زندگی ِ من ، این که
تو یک غروب غم انگیز ، می رسی از راه .

شعری از مجموعه ی "این سنگ قبر کادوی روز تولدت" سروده ی "مهدی زارعی"

(15) در هر اتفاقی ، حکمتی هست

2007-11-26T15:26:00.001+03:30

روز ها و ماه ها ، مردم یک شهر برای باریدن باران دعا می کردند ، غافل از اینکه خدا همراه با کودکی است که چکمه اش سوراخ بود .

*******

رسم تقدیر

غنچه خنديد ولي باغ به اين خنده گريست
غنچه آن روز ندانست كه اين گريه ز چيست !
باغ پر گل شد و هر غنچه به گل شد تبديل
گريه ی باغ فزون تر شد و چون ابر گريست
باغبان آمد و يك يك همه ي گلها را چيد
باغ عريان شد و ديدند كه از گل خالي است
باغ پرسيد چه سودي بري از چيدن گل ؟!
گفت : پ‍‍ژمردگي اش را نتوانم نگريست
من اگر از روي هر شاخه نچينم گل را
چه به گلزار و چه گلدان دگر عمرش فاني است
همه محكوم به مرگند چه انسان و چه گياه
اين چنين است همه گاره جهان تا باقي است !!!
گريه ي باغ از آن بود كه او ميدانست
غنچه گر گل بشود هستي او گردد نيست !!
رسم تقدير چنين است و چنين خواهد بود
مي رود عمر ولي خنده به لب بايد زيست !!!

(14) دنیای امروز

2007-11-18T15:23:00.001+03:30

حول و حوش ظهر بود . داشتم تو خونه برای خودم می چرخیدم که یهو مجله ای روی میز نظرمو به خودش جلب کرد . قبلا ندیده بودمش . اسم مجله "دنیای امروز" بود . رفتم و اون رو برداشتم و شروع کردم به ورق زدن . مثل همه ی مجله های دیگه پر بود از عکس بازیگر و خواننده و...
همینطور داشتم ورق می زدم که یهو وایستادم . یعنی داشتم درست می دیدم ؟ عنوان صفحه ای که جلوی چشمم باز بود ، متعجبم کرد .
" T.S ها زیر ذره بین : نه زن ، نه مرد "
شروع کردم به خوندن این مطلب . واقعا باورم نمی شد. باورم نمی شد که یه مجله ی ایرونی همچین مطلب جالبی رو در مورد این قضیه یعنی افراد دو/جنس/گونه نوشته باشه . البته منظورم از جالب بودن اینه که مطلبش طوری بود که با خوندنش تاثیر مثبتی تو ذهن خواننده نسبت به این قضیه می گذاشت . جالب تر از اون این بود که از واژه ی هم/جنس/گرایی هم در مطلبش استفاده کرده بود ، کلمه ای که کمتر در مطالب فارسی این گونه به کار برده می شد .
این مجله 4 صفحه رو به مطلب دو/جنس/گونه گی و دو/جنسیتی و تفاوت اون ها اختصاص داده بود و در آخر از کسانی که به نوعی با این قضیه سر و کار دارن خواسته بود که با مجله در ارتباط باشند تا بتونن با همکاری هم ، حقیقت و درستیه این قضیه رو برای خوانندگان ملموس تر بکنند .
خیلی خوشحالم از اینکه این قضیه کم کم در جامعه ی ما هم داره صورت خودش رو نشون می ده و به نوعی مردم جامعه هم با این قضیه دارن آشنا می شن .
به امید اون روزی که پرده ی نا آگاهی از روی این گونه مسائل کنار زده بشه . به امید جامعه ای آگاه .

*******

اعتراف

می خوام اعتراف کنم
دوسِت نداشتم ای کاش
تو دیگه پای من نسوز
به فکر ِ زندگیت باش
اون همه سرخوردگی و گریه های شبونه
فقط یه مشت خاطره س ، که یاد تو بمونه
نه من نه تو ، نه این دل ِ دیوونه
تا کی خراب هم بشیم ، این عاشقی جنونه
نه من نه تو ، نه بغض پشت دیوار
دوباره دستامو بگیر برای آخرین بار
برای آخرین بار
برای آخرین بار

مثل ِ دل ِ خراب من ، به سربه راهی خو کن
برای مرد عاشقت ، مرگشو آرزو کن
یه روز یه عاشقی اومد با روزگار بجنگه
یه دنیا دشمنش شدن که عاشقی یه ننگه

شعری از سروده ها ی " افشین سیاهپوش "

(1 + 12) هر چی که بود ، پای خودم

2007-11-03T21:58:00.001+03:30

تا چند سال پیش فکر می کردم آدمی نیستم که کسی از من خوشش بیاد . گوشه گیر بودم و زیاد سعی نمی کردم با بقیه قاطی بشم تا این که ... تا این که گذشت زمان ، هم منو و هم دیدی که نسبت به خودم داشتم رو عوض کرد . سعی کردم تا می تونم وارد گروه های مختلف اجتماعی بشم ، ارتباطم با دنیای اطرافم رو زیاد کنم و ... و مهمتر از همه این که اون آدم سابق نباشم .
بعضی وقت ها خیلی دیگه تعجب می کنم از این که هر کسی منو می بینه ، ازم خوشش میاد . به قول دوستام آدمی هستم که همه دوست دارن باهاش باشن . چه دختر ، چه پسر .
نمی دونم این جور بودن ، خوبه یا بده . ولی تنها حسی که بهم دست میده اینه که از دست خودم ناراحت می شم . از این که بقیه از من خوششون میاد ولی من نمی تونم کسی رو اون طور که می خوام دوست داشته باشم و عاشق بشم .
تو این دو سال ، دوستای خیلی خوبی پیدا کردم . دوستایی که رو دوستیشون می شه حساب کرد . هر چند تعدادشون خیلی کمه ، ولی ترجیح دادم که وقت آزادم رو تنها با همین دوستای خوبم بگذرونم . کسایی که جز دوستی ، از هم انتظار دیگه ای نداریم و برای این دوستی ارزش و احترام زیادی قائلیم .
دوستام خیلی وقته که به من میگن چرا تنهایی ، چرا کسی رو پیدا نمی کنی که باهاش باشی ؟ چرا ...
جواب همه ی این سوال ها رو می دونم . همش به خودم بر می گرده . نمی دونم چرا ... ولی احساس می کنم که نمی تونم عاشق بشم . تو این مدت ، با آدم هایی آشنا شدم که شاید آرزوی خیلی ها ، بودن با اونا بود . ولی من نتونستم . نتونستم حتی برای یه لحظه عاشق بشم و این منو خیلی ناراحت می کنه ، این که چرا با چنین آدم هایی که شخصیت عالی ای دارن ، نمی تونم ارتباط حسی برقرار کنم ؟
چرا اون تاپ تاپ هایی که دلم باید پیدا کنه ، اتفاق نمی افته ؟
چرا باید بعد از این همه مدت هنوز تنها باشم ؟
چرا ... ؟
و برای همین با همشون فقط یه دوستیه ساده بر قرار کردم .
ولی هنوز هم معتقدم که نباید به خاطر در اومدن از تنهایی ، با هر کسی همراه بشم . فقط با کسی باید باشم که ارزش هامون مثل هم باشه . مثل هم باشیم .
واسه همین ، خیلی وقته که ترجیح دادم تنها باشم . تنها باشم و دنبال داشتن یه همراه نباشم ، یعنی این مسئله رو به زمان واگذار کردم . این جوری راحت ترم .
اما ...
اما هنوز امیدوارم . امیدوار به آینده.

*******

هر کی اومد تو زندگیم ، می بردمش تا آسمون
چند روز می شد رفیق راه ، فردا واسم بلای جون
نمیشه قلب عاشقو به دست هر کسی سپرد
نمی دونم بد می آورد ، یا چوب سادگیشو خورد

هر چی که به سرم اومد تقصیر هیچ کسی نبود
هر چی که بود پای خودم ، تو قصه هام کسی نبود
هیچ کسی عاشقم نشد ، هیشکی سراغم نیومد
جواب ِ کار ِ خودمه ، هر چی بلا سرم اومد

تقصیر هیچ کسی نبود ، هر چی که بود به پای من
فقط تو بعد از این نیا ، میون لحظه های من
رفاقتت مال خودت ، منت نذار رو سر من
این قصه ها تموم شده ، دیگه نیا دور و ورم

(12) لب های خاموش

2007-10-22T22:33:00.003+03:30

به دنبال کدوم حرف و کلامی
سکوتت گفتن ِ تمام ِ حرفاست
تو رو از تپش ِ قلبت شناختم
تو قلبت ، قلب ِ عاشق های دنیاست
تو با تنپوشی از گلبرگ و بوسه
منو به جشن ِ نور و آینه بردی
چرا از سایه های شب بترسم
تو خورشید و به دست من سپردی
بذار قسمت کنیم تنهاییمونو ، میون سفره ی شب تو با من
بذار بین من و تو دستای ما ، پلی باشه واسه از خود گذشتن

(11) آدم های دوست داشتنی

2007-04-09T12:31:00.001+03:30

دوست داشتن خيلی شبيه احتياج داشتن است
يک جور احتياج داشتن مفرط
و گاهی هم دوست داشتن راهی برای فراموش کردن است
چند روزيست غريبه ای در زندگيم پيدا شده ... حس ميکنم دوستش دارم ...
و خودش هم باور کرده که خيلی دوستش دارم
نمی دانم ... شايد برای به خاکسپاری خاطرات گذشته
يکبار ... نيمه شب ... از او پرسيدم:
- چرا منو دوست داری ؟
و حس کردم بعد از اين سوال روی گونه ی سمت چپ او و روی احساسات من چال کوچکی افتاد و اين شروع تازه ای بود برای يک هم آغوشی
بوسه های عاشقانه در تاريکی
شنيدن نفسهای هوسناک
و لذت بردن از يک گناه
هميشه معتقدم گناه بايد لذت داشته باشد
گناهی که لذت ندارد ؛‌ حماقت است
آدم ها گناه می کنند و گناه می کنند و گناه می کنند
و هيچ لذتی در پس گناهان بی شمارشان نيست
يا آدم ها خيلی احمق شده اند
و يا من در تعريف گناه اشتباه می کنم
من همه چيز را می دانم و هيچ چيز را نمی فهمم
و اين عميقا تاسف بار است
خيلی بد است
گاهی آدم دلش می خواهد از خودش فرار کند
از خودش و گذشته اش و آينده ای که نمی خواهد داشته باشد
به هر طرف که می دود ؛‌ باز هم جز خودش ؛ کسی نيست
به کسی دل می بندد تا خودش را فراموش کند
به کسی ديگر که مثل خود او از خودش فرار کرده است و از ديگران هم همينطور
مدتی می گذرد
اندکی آرام می گيرد و کمی فراموش می کند
اما دوباره عصيان می کند و خودش می شود
همانی می شود که روزی از او فرار کرده بود
همانی می شود که نمی خواست باشد
دل می کند و همه چيز را به هم می ريزد و در پی يافتن سعادت
چيزی که گمشده هميشگی اوست
به تنهائی می گريزد و باز
خودش را می بيند و نااميدانه به ديوار بلند آرزوهای سرکوب شده اش چنگ می زند
باز هراسان و دربدر از خويش می گريزد تا شايد
باز در خم کوچه ای ؛
کسی مثل خودش را بيابد و او را در آغوش بکشد
تا چند روزی باز فراموش کند و مشغول باشد
مدام واژه های عاشقانه تکرار می شود
و مدام لبهای ترک خورده (( دوستت دارم )) را تکرار می کنند
و شايد در لحظه ای کوتاه
آدم بدون اينکه خودش بفهمد
در بالای پرتگاهی که راه برگشتنش سخت است
رها شود
آری ... اين جا نمی شود به کسی نزديک شد ،
.
.
.
آدم ها از دور ، دوست داشتنی ترند ...

*******

مطلبی که در بالا خوندید برگرفته از وبلاگ دوست عزیزم یوسف بود که وقتی این مطلب رو خوندم ، از لحن و گفتار و موضوعش خیلی خوشم اومد . این جا نوشتم تا شما هم استفاده کنید .

(10) سال نو

2007-03-20T14:32:00.002+03:30

یکی دو هفته ی پیش بود که به قول معروف اتاق تکونی می کردم . کتاب های توی کمدم رو داشتم جابجا می کردم که یهو چشمم به یه دفتر کهنه افتاد . با تعجب برداشتمش . نمی دونستم چیه تا اینکه دفترو باز کردم .
وقتی نوشته های توش رو دیدم کلی ذوق زده شده بودم . دفتر خاطراتم بود . خاطرات سال های 75 تا 78 رو توش نوشته بودم . یعنی حدود دوازده سال سن داشتم که نوشتن اون ها رو شروع کرده بودم .
نشستم و شروع کردم به خوندن اون خاطرات . چقدر ساده و صادقانه و صمیمی نوشته بودم . از خوندن بعضی خاطره هام ، از طرز نوشتنشون واقعاً خنده ام می گرفت . دستور املایی جمله هام واقعاً جالب بود .
با خوندن دفتر خاطراتم ، اون روزها دوباره برام زنده شدن و فهمیدم که چقدر زمان زود می گذره . خیلی خیلی زودتر از اون چیزی که فکرش رو بکنیم .

سال 85 هم خیلی زود گذشت . الان که اتفاقات امسال رو پیش خودم مرور می کنم ، می بینم که سال خیلی خوبی رو پشت سر گذاشتم . درسته که همه ی لحظات امسال ، شادی و خوشی نبود ولی درسی که گذشت تک تک لحظات امسال به من داد – تجربه ای که زندگی در سال 85 نصیبم کرد – با ارزش ترین ره آورد امسال برای من بود .

امیدوارم که سال جدید خیلی خیلی بهتر از سال قبل باشه و همه با انرژی ای مضاعف برای رسیدن به اون چه که لیاقتش رو داریم تلاش کنیم و نتیجه اش رو هم ببینیم .
برای همه ی شما دوستان عزیزم ، برای خانواده ام و خودم ، و برای عشقم که یه روزی حتما پیداش می کنم ، بهترین ها رو آرزومندم .
سلامت ، شاد و موفق باشید .

(9) انتخاب

2007-03-10T15:58:00.002+03:30

چند وقت پیش بود که یه فیلم جالب دیدم . الان اسمش یادم نمی آد ، بازیگر نقش اول مردش همون بازیگر نقش اول مرد فیلم های مومیایی و جرج جنگل بود .
داستان فیلم از این قرار بود که این آقا پسر (اسمش رو مثلا جرج می ذاریم) ، یه دختری رو یه جایی دیده بود و با یه نگاه عاشقش شده بود (اسم دختره رو هم سارا می ذاریم ) . خیلی دوست داشت که بهش برسه تا اینکه ...
تا این که یه روز ، شیطون ، که از این قضیه خبردار میشه ، سر راهش قرار میگیره . بهش پیشنهاد می ده که روحش رو ازش می گیره و در عوضش اون می تونه هفت تا آرزو بکنه و شیطون اون رو به آرزوهاش برسونه .
جرج اولش کلی با خودش کلنجار می ره تا بالاخره وقتی شیطون یادش میاره که می تونه به سارا برسه ، جرج هم قبول می کنه و روحش رو می فروشه . شیطون هم یه کنترل بهش می ده تا هروقت نیاز داشت ، با استفاده از اون ، شیطون رو احضار کنه .
شیطون می گه چه آرزویی داری و اون می گه که اون قدر ثروت و قدرت داشته باشم تا پیش کسی که دوستش دارم باشم و تو یه آن همه چی عوض می شه ... تا چشاش رو باز می کنه می بینه که پیش سارا هست . تو یه کشور آسیای شرقی هستن و تاجر بزرگیه ولی درسته که به سارا رسیده و باهاش ازدواج کرده ، ولی سارا دوستش نداره و با استاد آموزش زبانش یه سر و سری داره . که وقتی جرج این قضیه رو می فهمه حسابی کفری می شه و ... دکمه ی کنترل رو فشار میده .
وقتی شیطون می آد ، جرج بهش میگه که چرا آرزومو اینطور برآورده کردی ؟ مگه نخواسته بودم که باهم باشیم ؟ شیطون هم گفت که تو خواسته بودی که فقط با سارا باشی ، آرزو نکرده بودی که اون هم تو رو دوست داشته باشه . سارا از آدمای با احساس خوشش می آد .
تا اینکه آرزوی بعدیش رو می کنه . جرج آرزو می کنه که آدمی با احساس باشه تا بتونه دل سارا رو ببره ... وقتی چشم باز می کنه می بینه که با سارا توی ساحلند و سارا عاشقونه نگاش میکنه . ولی این دفعه هم مشکل این جا بود که از بس که با احساس شده بود و همش شعر می گفت ، حال سارا رو بهم می زنه و سارا با چند تا پسر دیگه می ره ... که جرج دوباره دکمه ی کنترل رو می زنه .
این دفعه جرج آرزو می کنه که قد بلند و معروف باشه و خیلی طرفدار داشته باشه ... وقتی چشم باز می کنه می بینه که بسکتبالیسته معروفیه و همه براش می میرن . وقتی سارا در نقش یک خبرنگار پیشش می آد و می خواد که باهاش باشه ، صحبتاشون به س/ک/س کشیده می شه و وقتی جرج توی رخت کن ، حوله اش رو کنار می زنه تا آ/ل/ت/ش رو به سارا نشون بده ، سارا از تعجب داد می زنه و فرار می کنه . می دونین چرا ؟ چون با اینکه قد خیلی بلندی داشت ولی بر عکس قدش ، آ/ل/ت/ش خیلی خیلی کوچیک بود طوری که خودش هم از ترس غش می کنه .
دفعه ی بعد آرزو می کنه که خوشتیپ و جذاب باشه و آ/ل/ت/ش هم بزرگ باشه ... وقتی چشم باز می کنه می بینه که تو یه مهمونی هست و اون یه نویسنده ی خیلی خیلی معروفه که همه ی دخترا براش می میرن و از سر و کولش بالا می رن . که یه دفعه سارا رو می بینه . سارا می آد پیشش و بهش ابراز علاقه می کنه و بالاخره باهم می رن خونه ی جرج تا شب رو باهم باشن ولی وقتی که تو اتاق خواب می رن می بینن که یه پسر رو تخت خوابیده و بالاخره معلوم می شه که جرج ، گ/ی هست و دختره تا موضوع رو می فهمه ، میذاره در می ره ...
تا اینکه بالاخره به آخر فیلم می رسیم . جرج زندانی شده . جرج فکر می کرده که هنوز دو سه تا آرزوی دیگه هم میتونه بکنه ولی شیطون بهش می گه که فقط یه آرزو براش باقی مونده . جرج می خواست که روحش رو پس بگیره ولی شیطون می گه که جرج نمی تونه این کارو بکنه چون تعهد نامه امضا کرده و بعد از آخرین آرزو ، روحش مال شیطون می شه . جرج که حسابی گیج شده بود که آخرین آرزوش چی می تونه باشه ، آیا آرزو بکنه که از زندان خارج بشه ؟ و اون وخ همه چی تموم شه و روحش هم مال شیطون بشه ؟
که بالاخره آخرین آرزوش رو می کنه . آرزو می کنه که عشقش – یعنی سارا - تو زندگی خوشبخت باشه .
جرج تا این آرزو رو می کنه ، همه چی عوض می شه . می بینه که به همون اتاق شیطون برگشته و شیطون در حالی که لبخند می زنه ، بهش نگاه می کنه .
شیطون می گه این دعایی که کردی - یعنی قبل از این که به فکر خودت باشی ، به فکر بقیه بودی - این آرزو ، ماده ای از کتاب قوانین هست که طبق اون ، توافق نامه ی بین من و تو باطل میشه و دیگه تو مجبور نیستی روحت رو به من بدی . روحت برای خودت می مونه .
بعد شیطون بهش می گه که :
شیطون یا خدا تو وجود خود آدمه . جهنم و بهشت هم تو همین دنیاست که با کارایی که ما می کنیم ، اون رو می سازیم . روحت مال خداست . نمی تونی اون رو بفروشی . کار شیطون اینه که با افکارت بازی کنه تا منحرفت کنه . کافیه که فقط بخوای راه درست رو انتخاب کنی. اون وقت همه چی درست می شه .
می دونین آخر فیلم چی می شه ؟

هه هه هه . دیگه اونش رو نمی گم و می ذارم به عهده ی خودتون تا برین و فیلم رو ببینید .

..........

فاصله ای به وسعت یک پلک زدن

چشم هایم را که بستم ، زنده شدی
به همان زیبایی روز اول ، با همان لبخند همیشگی
ولی باید می کشتمت تا زندگی کنم
چشمهایم را باز کردم

(8) سبز مثل نور

2007-03-04T19:22:00.002+03:30

منم هیچ کسی رو ندارم که باهاش لاو بترکونم و عشقولانه در کنم ولی نه خودمو تنها حس می کنم ، نه غمگینم و نه نا امید . زندگی تو این دنیا می تونه اون قدر هرکسی رو گرفتار خودش بکنه که اصلا نفهمیم چی بود و چی شد و زمان چطور گذشت . انگار همین دیروز بود که همه ی اون اتفاقات رو پشت سر گذاشتم. ولی الان که به گذشته فکر می کنم ، فقط می خندم . به این که آینده خیلی زودتر و خیلی بهتر از اون چیزی که فکرش رو بکنیم در انتظار ماست .
درسته که تو اوقات بیکاریم ، اون گوشه موشه ها ، وقتی کسی نیست و خودم با خودم تنهام ، پیش خودم فکر می کنم که اگه کسی بود که می تونست منو عاشق کنه و منو از تجرد در بیاره چه فازی می داد . خیالم راحت می شد که مجرد از این دنیا نرفتم .
ولی خوب . دوست ندارم که به هر قیمتی هم شده متاهل بشم ، بلکه این قضیه رو گذاشتم که زمان برام حل کنه و مطئنم که حل هم خواهد شد .
سعی می کنم وقتمو تا می تونم پر کنم . با باشگاه ، با درس ، تی وی ، بیرون رفتن و ... هزار تا چیز دیگه تا بتونم از زندگیم نهایت استفاده رو ببرم . مگه با یه جا نشستن و دپرس شدن ، می شه زندگی رو ساخت ؟ مگه همه ی زندگی تو داشتن یا نداشتن بی اف و جی اف و پارتنر و این جور چیزا خلاصه می شه ؟ درسته که بودنش خیلی خیلی بهتر از نبودنشه ، ولی نبودش هم نباید زندگی رو از ما بگیره .
آره جونم . زیبایی های دیگه ای هم تو این دنیا هست که بتونیم با کشف کردنشون ، زندگیمون رو شاد تر بکنیم .
من که خیلی وقته به زندگی و به آینده ، با دید مثبت نگاه می کنم .
شما چطور؟

می رسد

می رسد یک آشنا ، تعبیر رویای من است
می دهد تسکین دردم ، او مسیحای من است
عطر یادی می رسد در خلوت تنهایی ام
بی گمان او نیمه ای از روح تنهای من است
انتظار وصل او شاید به پایان می رسد
مرهمی بر سینه ی سوزان و شیدای من است
گم شدم در خویش و می دانم که این سودا ز چیست
او کلید صبح جاویدان ِ شب های من است
نور می بارد و ظلمت می شود از دیده گم
او همان خورشید بی پایان فردای من است

شعری از مجموعه ی "پاشنه ی کفشو بکش ، وقت عبوره پسرم" سروده ی "افسانه رئیسی"

(7) پر ِ پرواز

2007-03-02T03:14:00.002+03:30

آخیش ...
بالاخره خلاص شدم ، تازه اونم بعد از شش ماه .
تو این مدت که خبری ازم نبود ، شب و روز کارم این شده بود که تو خونه بشینم و کار کنم .
امروز نتیجه ی این شش ماه رو تقدیم صاحبش کردیم تا ببینیم آخر و عاقبتمون ختم به خیر می شه یا نه . تا خدا چی بخواد . من که خیلی امیدوارم .
انشالله همه ، به هر چی که آرزو دارن و برای رسیدن بهش تلاش می کنن ، برسن .
شاد باشید و موفق .

(6) MAAAAAAACH

2007-02-02T12:56:00.002+03:30

روز جهانی بوسه مبارک .
روی گل همتون رو می بوسم . شاد باشین و موفق .
( این روز ها سرم خیلی شلوغه و زیاد نمی تونم توی نت بیام ، به خاطر همین از دوستان عزیزم که کامنت گذاشتن و هنوز جواب کامنتشون رو ندادم ، معذرت خواهی می کنم . انشالله در اولین فرصت ، این کار رو انجام می دم .)

(5) میوه ی ممنوعه

2007-01-20T16:32:00.002+03:30

این مطلب شاید برای کسایی قابل تامل باشه که مثل خودم به خدا اعتقاد دارند . پس اگه شما هم معتقد به ذات اقدسی به نام خدا هستید ، مطلب زیر رو بخونید تا شاید بتونیم جوابی برای این سوال پیدا کنیم .

آدم و حوا آفریده شدند . خدا همه چیز براشون فراهم کرده بود و بهترین نعمت ها رو در اختیارشون گذاشته بود ولی فقط ... فقط اینکه بهشون گفته بود نباید از میوه ی درخت مقدس بخورند و گرنه دچار شدید ترین عذاب ها خواهند شد . ( اسم های مختلفی به این میوه دادن مثل سیب ، گندم و ... )
همونطور که می دونیم انسان به خاطر قدرت اختیار و انتخاب و عقلی که خدا بهش داده بود از سایر موجودات از جمله فرشته ها متمایز و برتر شناخته می شد .
آدم و حوا هم به خدا قول دادن که از اون میوه نخورن .
روزی از روزا ، آدم که رفته بود تا غذا جمع کنه ، شیطان که دنبال فرصتی برای خالی کردن عقده اش بود ، به حوا ظاهر می شه و اون رو دچار وسوسه می کنه . بهش می گه میوه ای که خدا گفته نخورید ، بهترین و خوشمزه ترین ِ میوه هاست و خدا می خواد اون رو برای خودش نگه داره وگرنه اگه غیر از این بود ، اون میوه رو نمی آفرید . این میوه خیلی خاصّه . لااقل یک بار امتحانش کن تا ببینی حق با منه .
گشنگی و وسوسه ، هر دو دست به دست هم دادن تا حوا پای درخت رفت و میوه رو چید . میوه رو نزدیک دهنش برد و اولین گاز رو که زد همه چیز به هم ریخت . وقتی چشم باز کرد دید که خودش و آدم ، از بهشت پرت شده اند روی زمین .
این جا بود که خدا بهشون گفت : شما به حرف من گوش نکردید . اون میوه هیچ فرقی با میوه های دیگه نداشت . یه میوه ی معمولی بود . فقط می خواستم ببینم چقدر از من حساب می برید و از خالق خودتون اطاعت می کنید یا نه ؟ و حالا که حرفمو زیر پا گذاشتین ، عذاب ِ بودن روی زمین رو تو سرنوشتتون قرار می دم تا خودتون راه رسیدن به بهشت رو پیدا کنید . البته براتون کمک هایی هم خواهم فرستاد چون بدون اون ها شما دوباره تو راه های هزارتوی شیطانی گم می شید که به هیچ جا نمی رسه و فقط پوچی نصیبتون می شه .
و از این جا بود که سرنوشت انسان با اختیار و انتخاب و عقل و درایتش پیوند خورد .

منی ( من نوعی ) که از سرگذشت پیامبرها و کارهاشون و قوم های مختلف خبر دارم و همینطور به خدا هم معتقدم ، با خوندن این داستان یه سوال خیلی بزرگ تو ذهنم ایجاد می شه . همونطور که خدا خودش هم تو کتاباش گفته ، وقتی حکمی رو برای انسان ها می فرسته و اون ها رو به اطاعت از اون حکم دعوت می کنه ، ما باید درستی اون حکم رو بپذیریم و ازش اطاعت کنیم . ساده تر بگم . دستورای خدا رو باید قبول کنیم . چه علت به وجود اومدن اون حکم رو بدونیم یا چه ندونیم . بلکه همین شرط کافیه که بودن اون حکم از طرف خدا ، ما رو مجبور می کنه که از اون حکم اطاعت کنیم .
مثلا تو همون سرگذشت آدم و حوا هم ، درسته که خوردن میوه ، خودش به تنهایی هیچ اشکال و خطری براشون نداشت ، مسئله ی اصلی تو این بود که چون آدم و حوا حکم خدا رو زیر پا گذاشتن ، دچار قهر الهی شدن وگرنه خدا خودش هم بعدا بهشون گفت که فقط می خواستم ببینم از کسی که شما رو آفریده در چه حد اطاعت می کنید و چه مقدار حرفاشو قبول دارید .
حالا هم این مسئله به وجود می آد . همون طور که می دونیم ، عشق و دوست داشتن ، احساسی هست که تو وجود ما به امانت گذاشته شده و انسان باید اون رو به دوش بکشه و به بهترین صورت ، اون رو شکوفا کنه . حالا کسی عاشق هم ج/ن/س خودش می شه . آیا این خودش به تنهایی ، گناه به حساب می آد ؟
می دونیم که تو قرآن ل/و/ا/ط یک گناه کبیره به حساب می آد و هرکس این عمل رو انجام بده ، شدیدترین عذاب ها رو به سمت خودش می کشونه . درسته که ما می دونیم عاشق هم ج/ن/س شدن ، کار اشتباهی نیست و هیچ گناهی رو در پی نداره وحتی شاید عشق تکامل یافته ای باشه ولی به خاطر این که خدا همچین دستوری داده – هر چند ما علت این دستور رو ندونیم – مجبوریم از این حکم اطاعت کنیم . چون که از طرف خداست و اون به همه چیز اشراف داره و علت همه چیز رو می دونه در صورتی که انسان آگاه به همه چیز نیست .
یه چیز دیگه . شاید برای اطاعت کردن از این دستور خداوند ، بگیم که خدا رابطه ی ج/ن/س/ی بین دو هم ج/ن/س رو گناه شمرده . به خاطر همین ما میاییم و این نوع رابطه رو تو زندگی دونفره مون حذف می کنیم و همه چیز ختم می شه به رابطه ی عاطفی و عشقولانه بین دو نفر . به نظرتون این چه طور می شه ؟ آیا همچین چیزی می تونه وجود داشته باشه ؟ و اگر باشه ، می تونه ادامه پیدا بکنه ؟

نمی دونم تا چه حد تونستم منظورمو بیان کنم . لپ کلامم این بود که چطور باید به این حکم خدا نگاه کنیم ؟ کاری نداشته باشیم که این دستور درسته یا نه . فقط صرف این که این دستور از طرف خداست ، باید از اون اطاعت کنیم ؟ و اگه قراره اطاعت کنیم ، روابطمون باید به رابطه ی عاطفی ختم بشه ؟

همین که چشم تو بر من ...
همین که چشم تو بر من نگاه می انداخت
مرا به وسوسه ی یک گناه می انداخت
اگر چه بودن ِ با تو گناه بود ، ولی
گناه که کار ِ دلم را راه می انداخت
می آمدی و نگاهت که پاک و روشن بود
مرا دوباره به روز ِ سیاه می انداخت
فشار ِ چشم تو کم بود آن وسط ، لکنت
مرا همیشه ز چاله به چاه می انداخت
تفاوت ِ تو و دریا به لحن ِ گرمت بود
مرا سکوت ِ تو در اشتباه می انداخت
و روز ِ دیگر از آن عشق توبه می کردم
که باز چشم تو بر من نگاه می انداخت

شعری از مجموعه ی "عاشقانه های یک جهنمی" سروده ی "مهدی مردانی"

(4) سرمنزل : شتر دیدی ، ندیدی

2007-01-17T15:17:00.002+03:30

با سلام خدمت همه ی شما دوستان عزیزم ، انشالله همتون خوب و خوش باشین .
قبل از هرچیزی به اطلاعتون می رسونم که آدرس وبلاگم عوض شد و از این به بعد ، این جا خواهم نوشت . در ضمن آدرس ایمیل من عوض شد و از این به بعد فقط و فقط با آدرس جدیدم با شما در ارتباط خواهم بود . ایمیل جدید من هست :
arad.diarist@yahoo.com

اگه لطف کنید و این آی دی رو توی یاهو مسنجرتون اضافه کنید ، ممنونتون می شم چون از این طریق هم شما و هم من می تونیم موقع آپدیت کردن وبلاگمون ، به همدیگه خبر بدیم . در ضمن همه ی آیدیهای قبلیم رو پاک کردم و شما هم اگه لطف کنید که اون ها رو از لیست مسنجرتون پاک کنید و به اون ها پیغام نفرستید و فقط از طریق ایمیل جدیدم با من در ارتباط باشید ، ممنونتون می شم .

تو این چند روز با اتفاقاتی که افتاد و مطالبی که خوندم و شنیدم ، موضوعی ذهنمو مشغول کرد که تو پست بعدی حتما اون رو می نویسم تا نظر شما رو هم راجع به اون بدونم . چیزی تو مایه های سیب سرخ حوا .
ولی فعلا شاید بپرسین عنوان پست امروزم چه ربطی به مطلبم داشت ؟ عجله نکنید . با خوندن شعر زیر ربطش رو پیدا می کنید . شعری از کتاب "عاشقانه های یک جهنمی" نوشته ی "مهدی مردانی" .
پس فعلا تا پست بعدی ، بوس و بای .

هفت روز عاشقانه

دوباره شنبه وقتی می دویدی
به من با پاکتی میوه رسیدی
و در برخورد ِ ما زمین ریخت
تمام سیب هایی که خریدی
و یکشنبه برای عذر خواهی :
"گلابی ، سرمه ای ، چادر سفیدی"
و باریدی چنان یکشنبه ام را
که از سقف دوشنبه می چکیدی
دوشنبه صبح از آن سوی کوچه
صدای قلب من را می شنیدی
و عصرش که تَه ِ کوچه رسیدم
خودت در سینه ی من می تپیدی
سه شنبه با طنابی از تبسم
مرا بر دار ِ لبخندت کشیدی
مرا آتش زدی در چارشنبه
و با خوشحالی از رویم پریدی
و در خاکستر ِ من پنجشنبه
شبیه گردبادی می وزیدی
و جمعه طبع ِ شوخی ِ تو گُل کرد
به من گفتی شتر دیدی ندیدی

(3) خانه ی دوست کجاست ؟

2007-01-05T11:30:00.002+03:30

از هفته ی پیش تا حالا که پست قبلیم رو نوشتم ، فکرم خیلی مشغول شده . یاد گذشته ها افتادم . چند سال ِ گذشته همش جلوی چشام میاد و میره . یاد دوستام افتادم . یاد تک تک اون خاطراتی که تو این چند سال برام رقم زده شد و البته چیزی که بیشتر از همه بهش فکر می کردم ، دوستایی بودن که باعث ناراحتیشون شدم .
وقتی هفته ی قبل اون اعترافا رو نوشتم ، یاد کارایی افتادم که با انجام دادنشون ، باعث شدم چند نفری از دستم ناراحت بشن . تصمیم گرفتم که این جا اون اتفاق ها رو بنویسم و ازشون معذرت خواهی کنم . امیدوارم منو بخشیده باشن .

1- پرستوی کوچک : خیلی وقته ازش خبری ندارم . چند روز پیش از یکی از دوستام حالشو می پرسیدم که گفت اونم چند ماهی می شه ازش خبری نداره . وقتی یاد قرارایی می افتم که باهم درد دل می کردیم ، مخصوصا روزی که برامون سوغاتی آورده بود ، از رفتار خودم ناراحت می شم . می دونم که از دست من خیلی ناراحته ولی همین جا ازش می خوام که منو ببخشه و کارام رو به حساب اینکه هر آدمی ممکنه تو زندگیش اشتباه بکنه ، بذاره . نمی دونم الان این پرستو کجاست . من که دلم خیلی براش تنگ شده . امیدوارم هر جا هست شاد و موفق باشه و به آرزوهاش برسه .

2- پویا : کسی که همیشه تو دلم اونو به خاطر این که دو تا رشته ی درسی رو همزمان با هم می خونه ، تحسین می کردم . چند سال پیش با دخالت های بی جا تو زندگیش ، کمی پامو بیشتر از گلیمم دراز کردم . تو کاری که به من ربطی نداشت ، می خواستم وارد بشم . البته به خاطر اینکه دوستش داشتم می خواستم کمکش کنم و نه چیز دیگه . الان می دونم که اون کارم اشتباه بود . امیدوارم که پویا هم منو ببخشه . و یه چیز دیگه . پویا تو یکی از پست هاش یه داستان کوتاه نوشته بود که به اون پستش غبطه می خوردم . همون پستی که قهرمان داستان از وان حموم در میاد بیرون و بعدش می فهمه که مُرده ...

3- هومن : با حرفام خیلی ناراحتش کردم . امیدوارم اون هم منو ببخشه .

4- تو این سالی که گذشت ، با کسی در ارتباط نبودم و خونه نشین شده بودم ، و تو این مدت نا خواسته دو تا از دوستای خوبم رو هم ناراحت کردم . دو دوستی که از بهترین دوستان مجازی من بودند . کاش اون ها هم منو ببخشن .

دوستی های الان دیگه مثل سابق نیست . بیشتر آدما تو بیشتر این دوستی ها ، دنبال منافعشون می گردن . اعتماد دیگه کم شده . خیلی سخت می شه یه دوست خوب و واقعی پیدا کرد . به قول شاعر :
Batsin bu dunya

(2) یلدا بازی

2006-12-29T11:30:00.003+03:30

زمان! به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست ..... هيچ وقت دل به کسی نبند چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ... اگر هم دل بستی هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه پيداش نمي کنی .... هر وقت احساس کردی در اوج قدرتی به حباب فکر کن.... بهتره اهالی رويامونو بدون توقعی ، جواب كنيم نبايد حتی رو بهترين كسا توی بدترين جاها ، حساب كنی .
وقتی وبلاگ روزبه عزیز و متن جدیدش رو خوندم و فهمیدم قضیه چیه ، یاد اعترافات خودم افتادم . مطالبی که در مورد خودم تو آخرین پست های وبلاگ قبلیم نوشته بودم . دیدم که بد نیست دوباره همون اعتراف ها رو اینجا هم بکنم فقط تنها فرقش اینه که الان یک سال از اون موقع گذشته و خودم رو بهتر شناختم . برای همین بدون اینکه کسی منو وارد این بازی بکنه و بدون اینکه مقرارت این بازی رو بدونم ، بی اجازه ی بقیه ی دوستان و با پررویی تمام ( البته دوستان به بزرگوار خودشون منو ببخشن ) خودم خودمو برای این بازی دعوت می کنم .

1- چیزی که تو این یه سال تغییر نکرده ، فکر کنم قدم باشه . قد متوسطی دارم ( 178 سانت ) و بعضی مواقع از خودم و فیزیک بدنم خیلی خوشم میاد ولی بعضی مواقع هم نه . به قول بقیه شاید اگه قدم کمی بلندتر می شد ، با ابهت تر می شدم . از رنگ جو گندمی موهام ، هم خوشم میاد و هم نه . واسه همین بعضی اوقات که باهاشون حال نمی کنم ، موهامو رنگ می کنم . خیلی دوست دارم موهامو بلند کنم و از پشت ببندم . چند سال پیش این کار وکردم . ولی تازگیا تا موهام بلندتر میشه ، وسط کار پشیمون می شم و اونا رو کوتاه می کنم ولی از چند ماه پیش به طور جدی تصمیم گرفتم که این بار کوتاهشون نکنم .

2- تو وبلاگ قبلیم ، هر متنی رو که می خواستم بنویسم ، صدبار می خوندم و ویرایشش می کردم مبادا به کسی بربخوره و نا خواسته کسی رو ناراحت کنم . البته چون بیشتر اون نوشته ها در مورد زندگی و رابطه ی دو نفره ی من و دوستم بود ، همه ی مطالب رو نمی نوشتم و تنها چیزایی که نوشتنشون به رابطه مون آسیب نمی رسوند رو می نوشتم . خلاصه خیلی مراقب بودم . مخصوصا وقتی که وبلاگم از طرف سازمان پی.جی.ال.او و از طریق برنامه ی رادیویی ، به عنوان اولین وبلاگ به شنونده ها معرفی شد ، بعد از اون سعی می کردم که سطح وبلاگم رو با مطالبی که می نویسم در حد متعارفی نگه دارم . هر چند که این موضوع و داشتن خواننده های زیاد ، فرق زیادی تو نوع نوشته هام و مطالبم ایجاد نکرد چون اون وبلاگ متعلق به من بود و نوع همون نوشته ها و مطالب بود که باعث شده بود وبلاگ پر بیننده ای داشته باشم . درسته تو این یه سال زیاد توی نت نمیومدم و به بقیه ی وبلاگ ها نمی تونستم سر بزنم ، ولی می دونم الان وبلاگ های پر بیننده و با سطح عالی ، کم نداریم مثل همین چند تا وبلاگی که بهشون لینک دادم . تو وبلاگ جدیدم هم همون روند سابق رو ادامه خواهم داد . از خودم خواهم نوشت و زندگی که من اون رو می سازم رو به قلم خواهم کشید .

3- تا قبل از اینکه وارد دانشگاه بشم ، دوستای زیادی نداشتم . یعنی همیشه خودمو از بقیه کنار می کشیدم و بیشتر عادت داشتم تنها باشم ، شاید هم به خاطر خانواده ام بود که اینطوری رفتار می کردم چون روی دوستام حساسیت زیادی داشتند و مراقب بودن که با چه کسایی دوست می شم مبادا که دوست نابابی داشته باشم . ولی توی خود مدرسه دوستای زیادی داشتم که هیچ وقت سعی نکردم با هیچ کدومشون صمیمی بشم . با همه در حد معمولی دوست بودم طوری که هر وقت از من شماره تلفنمو می خواستن ، به بهونه های مختلف ، بهشون شماره نمی دادم . اما بعد از اینکه وارد دانشگاه شدم ، خیلی اجتماعی تر و راحت تر از قبل رفتار کردم . دوستای خیلی خیلی زیادی پیدا کردم که همیشه دوست داشتن توی جمع هاشون منم باشم . شاید به خاطر درسم ، به خاطر تیپم یا شاید هم به خاطر قیافه ام بود که از هر گروهی دوستای زیادی پیدا کرده بودم .

4- توی روابط خاص خودمون ، تا قبل از این فکر می کردم که کسی نیستم که بتونه دل کسی رو به دست بیارم ، ولی طی اتفاقاتی که تو این یه سال برام افتاد و شناختی که از خودم و خواسته هام پیدا کردم ، دیدم اکثر هم.جنس های خودمون دوست دارن که با من باشن ( البته دخترایی هم بودن که خواستن باهم باشیم ولی ... شاید به قول دوستام ، قیافه ی من ج.ن.د.ه کُشه . نمی دونم ) . تو نگاه اول خیلی ساکت و آروم به نظر می رسم شاید به خاطر این که قیافه ی آرومی دارم ولی می دونم که آروم بودنم به خاطر اینه که وقتی تو یه محیط جدید وارد می شم ، تا بهش عادت کنم بیشتر ترجیح می دم ساکت باشم و آروم . ولی بعدشه که همه جا رو بهم می ریزم و مخ همه رو تیلیت می کنم . بعضیا می گن که قیافه ی تُخس و شیطونی دارم و بعضی ها هم میگن که قیافه ی آرومی دارم . این یه مورد رو خودم فعلا نفهمیدم که کدومش درست تره .

5- بیشتر اوقات دوست دارم که کارهام رو خودم به تنهایی انجام بدم ولی از کارای گروهی هم خیلی خوشم میاد . بیشتر دوست دارم که برنامه ریز کارها من باشم و به نوعی فعالیت ها رو مدیریت و سازماندهی کنم ولی دوست ندارم که این روحیه در من باعث بشه که به کسی زور بگم . چون همیشه خودم رو جای طرف مقابلم می ذارم و بهترین رفتار رو با بقیه سعی می کنم داشته باشم . وقتی کاری رو شروع می کنم ، دوست دارم و می دونم هم که تا آخرش رو می رم و همه ی تلاشم رو می کنم که درست تر انجامش بدم . تا حالا کارای اشتباهی رو هم انجام دادم که درسایی که نتیجه ی این کارها به من داده ، خیلی به دردم خورده و باعث شده که الان به اینجا برسم . باور دارم که اگه بخوام ، می تونم به خواسته ام برسم چون به قول معروف ، از تو حرکت از خدا برکت .

6- تو نظر اول ، وقتی کسی منو می بینه فکر می کنه که خیلی مغرورم . حتی وقتی بار اول حرفامو می شنون این فکرو می کنن ، ولی وقتی بیشتر با من آشنا میشن ، می فهمن که اینطوری نیست و اتفاقا خیلی آدم صادق و ساده ای هستم و شاید همین ویژگی من هست که باعث میشه به آدما خیلی زود اعتماد کنم و اون ها رو هم صادق بدونم . همیشه هم دوست دارم با آدم ها اونطوری رفتار کنم ، که دوست دارم اون ها با من رفتار کنن .

7- ...

اینجا بود که می خواستم شماره ی هفت رو بنویسم . گفتم قبلش برم و یه سری هم به وبلاگ مهدی عزیز بزنم چون توی وبلاگ روزبه خونده بودم که مهدی ، روزبه رو وارد بازی کرده . وقتی رفتم و مطلب مهدی رو خوندم تازه دوزاریم افتاد که این بازی چیه و چه جوریه . دلم نیومد که مطالب قبلی رو پاک کنم . واسه همین دوباره بازی رو شروع می کنم چون قواعد بازی رو تقریبا فهمیدم که چیه و چطوری باید بازی کرد :

1- هفت ساله بودم که سر دختر همسایه مون رو با آجر زدم شکستم .
2- به قول بقیه نه اون آرادی که تا قبل از دانشگاه ، آخر بچه مثبت بود و سر به زیر ، نه این آرادی که هر روز شیطون تر از روز قبل میشه (البته شیطونیاش منحصر به فرده و به کسی آزار نمی رسونه ) .
3- جلوی چشم خودم ، دو چرخه ام رو دزدیدن و منم برو بر داشتم به دزد نگاه می کردم .
4- وقتی چند تا از تابلوهای نقاشیم رو فروختم ، داشتم از تعجب شاخ در میاوردم . شک کرده بودم که اونی که تابلوهام رو خرید ، مخ درست و حسابی داره یا نه .
5- بعضی مواقع که به رابطه های قبلیم فکر می کنم ، از رفتارهای خودم ناراحت می شم . بعضی وقتا می گم کاش همچین اتفاقاتی برای من نیفتاده بود . کاش محتاط تر قدم بر می داشتم . کاش اون قدیما هم ، خودمو بهتر شناخته بودم . ولی به قول معروف ، اگه همچون تجربه هایی رو پشت سر نگذاشته بودم ، الان به این جا نرسیده بودم .

من 5 نفر اولی که برام کامنت می گذارن و هنوز بازی رو شروع نکردن رو به بازی دعوت می کنم.

(1) بهانه ای برای نوشتن

2006-12-21T11:30:00.002+03:30

چند سال پیش ...
هوا تاریک شده بود . دوستام رفته بودن و من ، تنها ، منتظرش مونده بودم تا کلاسش تموم شه و باهم برگردیم . تا بیاد ، با رویاهام تو ذهنم ، خلوت کرده بودم . داشتم برای آینده مون نقشه می کشیدم . چه کارایی که نمی خواستم براش بکنم .
بالاخره اومد . تو هوای سرد بیرون شروع کردیم به قدم زدن . حرفای اون روزش خیلی متفاوت بود . انگار می خواست یه چیزی رو بهم بفهمونه . هر چی جلوتر می رفتیم ، راحت تر حرفش رو می زد تا اینکه بالاخره بهم گفت دیگه نمی خواد باهم باشیم ...
شب یلدای اون سال ، اولین دوست دخترم از من جدا شد .

چند سالی بعد از چند سال پیش ...
همدیگرو دوست داشتن ، منم هردوشون رو دوست داشتم . واسه همین ، برای اینکه هممون زندگی خوبی رو داشته باشیم و راضی و خوشحال از زندگیمون ، تو یکی از همون روزا ، وقتی یلدا داشت می رسید ، من و اولین دوست پسرم از هم جدا شدیم .

همین اوایل ...
هذیان گویی ، بخشی از روزمرگی لحظات من شده بود . دیدم ننوشتن بهتر از بی هدف نوشتنه . واسه همین ، طولانی ترین شب سال بهانه ای شد برای ننوشتن من .

همین اواخر ...
دلم تنگ شده بود . برای خودم .
خواستم که سالگرد همه ی این خاطرات ، شروعی باشه برای دوباره بودنم .

سالگرد خاطراتم مبارک .